ملاهادی سبزواری، فیلسوف، عارف و شاعر قرن سیزدهم، با زندگی ساده و فروتنانه و آثار ماندگارش در فلسفه و شعر، الگویی است از پیوند خردورزی، عرفان و اخلاق عملی که حتی شاه قاجار را به حیرت واداشت.
تحولات فرهنگی اخیر نشان می‌دهد که نوجوانان ایرانی روزبه‌روز بیشتر به فرهنگ کره جنوبی، از کی‌پاپ تا سریال‌های درام، گرایش پیدا می‌کنند؛ در حالی‌که جوانان کره‌ای با جست‌وجوی معنا و هویت، به آموزه‌ها و ارزش‌های اسلام علاقه‌مند شده‌اند.
بینوایان نه فقط رمان، که معجزه‌ای در کالبدشکافی تاریخ و اجتماع است؛ شاهکاری برخاسته از دلِ تراژدی‌های شخصی هوگو تا ثابت کند نور، همواره می‌تابد.
دعای ابوحمزه ثمالی، متنی است که در آن انسان با بازخوانی لغزش‌ها و امیدهای خود، در برابر پروردگار می‌ایستد و از هراس مجازات تا امید به رحمت، مسیری از تأمل و بازگشت را طی می‌کند.
مرحوم آیت‌الله کوکبی تبریزی می‌فرمایند: باپای زخمی پیاده به کربلا رفتم و به حضرت عرض کردم: اجر زیارت را نشانم بده. درخواب دیدم پل صراط مانند موست. به امرعبورکردم که ناگهان پل مانند فرش مخملی شد. پشت سرم را نگاه کردم، امام حسین(ع) فرمودند: ای کوکبی خواستی اجرزائرراببینی؟ این است حال پل صراط برای زائر من.
با فرارسیدن ماه مبارک رمضان، آسمان شهرهای ایران بار دیگر با آوای مناجات‌خوانان طنین‌انداز می‌شود؛ آیینی ریشه‌دار که از سحر تا افطار، ذکر و دعا را در قالب موسیقی ردیف دستگاهی ایرانی به گوش جان مؤمنان می‌رساند و پیوندی دیرینه میان ایمان، هنر و فرهنگ شیعی برقرار می‌کند.
گفتار و سیره شهید سیدحسن نصرالله بی‌شک یکی از بهترین و ناب‌ترین مصادیق "جهاد کبیر" در زمانه ما بوده است.
در حدیثی از پیامبر اسلام (ص)، چهار عامل اساسی برای برکت علم و پایداری ایمان ذکر شده است. این چهار نکته شامل احترام به استاد، تعظیم خداوند، نیکی به پدر و مادر، و ترک آزار به مخلوقات خداوند است. رعایت این اصول می‌تواند موجب شود که فرد در مسیر علمی و معنوی خود موفق و پایدار بماند و از مشکلات و تحولات منفی در ایمان خود جلوگیری کند.
کتاب «روان شناسی خود» نوشته رضا پورحسین توسط انتشارات امیرکبیر به چاپ چهارم رسید.
ماه مبارک رمضان، ماه نیایش و شب‌زنده‌داری، زمانی بود که با طنین مناجات سحرخوانان در کوچه‌ها جان می‌گرفت؛ آیینی دلنشین که روزگاری مردم را با نوای دعا برای سحری بیدار می‌کرد و امروز در هیاهوی تکنولوژی، کم‌رنگ و رو به فراموشی است.
کتاب «پاسخ‌های امام رضا(ع) به چهل پرسش قرآنی» از جمله کتاب‌های خوش‌خوان و کاربردی برای نسل جوان است.
خواجه نصیرالدین طوسی، با جایگاه استثنایی خود در تاریخ اندیشه اسلامی، نه تنها فیلسوفی برجسته بلکه معمار کلام امامیه نیز بود. او در تلاقی دو جهان‌ِ عقل فلسفی و وحی کلامی، برآن شد تا با بهره‌گیری از فلسفه مشائی، اساس‌های کلام شیعی را بنیان‌گذاری کند.
کتاب «انسان‌اقتصادی از دیدگاه اسلام» بر تلاشی دلالت دارد که در جهت ترسیم الگوی مطلوب انسان اقتصادی در آموزه های دینی صورت پذیرفته است.
ماه رمضان با مجموعه‌ای از آداب و رسوم محلی همراه است که در هر منطقه رنگ و بویی متفاوت گرفته و بخشی از هویت فرهنگی مردم را شکل داده است. آیین‌هایی که هر روز هفته، بهانه‌ای برای هم‌نشینی، نذر، دعا و امید بوده‌اند. بسیاری از این رسوم امروز یا منسوخ شده‌اند یا به شکل کمرنگ‌تری ادامه دارند؛ اما یادآوری آنها، یادآوری ردپای فرهنگ عامه‌ای است که نسل به نسل منتقل شده و اکنون در معرض فراموشی است.
این روزها اخبار محدودیت گذاری شبکه‌های اجتماعی داغ است، بحث‌ها از پذیرایی خانواده‌ها به پارلمان‌ها و سطوح بین‌المللی کشیده شده است.
خواجه نصیرالدین طوسی را می‌توان نماد تاب‌آوری فرهنگی ایران دانست. او در دورانی زیست که هر آنچه «ایرانی» تلقی می‌شد، در معرض نابودی بود. اما او با درک عمیقی از زمانه توانست از دل ساختار قدرت جدید، فضایی برای احیای تمدن بیافریند. حمله مغول، تنها روایت سوختن کتاب‌ها نیست؛ روایت دوباره نوشتن آن‌هاست. و در این بازنویسی، نام خواجه نصیرالدین طوسی می‌درخشد.
«امیره عبدالهادی» بانوی مصری در استان «اقصر» این کشور به مرمت قرآن‌های پاره جمع‌آوری شده از مساجد روی آورده و این کار را با خلوص نیت و تنها برای جلب رضایت خداوند انجام می‌دهد.
مرحوم آیت‌الله سیدمحمد محقق داماد (۱۳۲۵–۱۳۸۸ق) فقیه و اصولی برجسته قم بود. او زیر بار مرجعیت نرفت، اما درس فقه و اصولش رکن علمی حوزه بود و شاگردان برجسته‌ای تربیت کرد. دقت علمی و تفهیم کامل مطالب، ویژگی شاخص ایشان بود.
یک کارشناس حوزه رسانه گفت: بازمحوری اجتماعی زمانی شکل می‌گیرد که جوان بتواند روایت زندگی خود را بازنویسی کرده و به شکست‌ها و تجربیات دشوارش معنا بدهد؛ فرآیندی که او را از سردرگمی هویتی به بلوغ روانی می‌رساند.
داستان آدم و حوا در بهشت نه تنها روایت آغازین بشر، بلکه سرشار از درس‌های عمیق تربیتی است. از آزادی در چارچوب‌های حکیمانه تا پذیرش مسئولیت و بازگشت به فطرت، این داستان در آیات قرآن به ما نشان می‌دهد که تربیت الهی چگونه انسان‌ها را از لغزش به سوی رشد و کمال هدایت می‌کند.
گروه طنین تهران اثر جدید اسماءالحسنی را با استفاده از القاب دیگری از خداوند متعال و با عنوان احسن الاسماء بازخوانی کردند.
یک پژوهشگر رسانه گفت: نقش تخصص کمتر از تعهد نیست و هر دوی اینها باید کنار هم باشند تا یک متخصص متعهد و کاربلد پای کار بیاید و از هوش مصنوعی برای ترویج فرهنگ ماه رمضان استفاده کنند.
انجام کارهای روتین توسط هوش مصنوعی، «قرارداد نانوشته» میان کارمندان تازه‌وارد و کارفرماها را از بین برده است.
کتاب «آثار بندگی» اثر آیت‌الله عزیزالله خوشوقت (ره) با نقد بهره‌گیری نادرست انسان مدرن از امکانات خدادادی، مسیر دستیابی به کمال و پاسخ به پرسش‌های بنیادین انسان را در قالب دو فصل و هفت گفتار تبیین کرده است.
ماه مبارک رمضان در قم، تنها موسم روزه‌داری و عبادت فردی نیست، بلکه عرصه‌ای برای احیای سنت‌های دیرینه، تحکیم روابط خانوادگی و گسترش همدلی اجتماعی است؛ از آیین کلوخ‌اندازان و آشتی‌کنان تا جلسات خانگی قرآن و احیای باشکوه شب‌های قدر، جلوه‌هایی از فرهنگی ریشه‌دار که نسل به نسل تداوم یافته است.
روزه‌داری در برگ برگ تاریخ مازندران با رسوم متفاوت و شیرینی همراه بود؛ رسومی که هرچند پاره ای از آنها به صورت جسته گریخته اجرا می شود، اما برخی از آنها آنچنان در گذر زمانه رنگ باخته و به فراموشی سپرده شده‌اند که به جز سالخوردگان و پژوهشگران فرهنگ از آن چیزی نمی‌دانند.
سعدی در این حکایت به ما می‌آموزد که حقیقت روزه، تنها تشنگی و گرسنگی نیست؛ بلکه رسیدگی به احوال محرومان است. عبادتی که باری از دوش کسی برندارد، بندگی واقعی نیست.
در روزگاری که تخته‌ها دیجیتال شده‌اند، در اتاقی که یادآور مکتبخانه‌های سنتی لیبی است؛ حافظان کوچک و بزرگ قرآن، سنت اجداد خود را زنده نگاه داشته‌اند. اینجا فناوری معنا ندارد؛ هنوز دستانی لرزان با قلمی چوبی، کلام آسمانی را روی لوح‌های چوبی مشق می‌کنند و عطر جوهر با فضای معنوی این کلاس درهم آمیخته است.
اشعاری از مرحوم علامه حسن‌زاده آملی درباره ماه مبارک رمضان منتشر شده است؛ در این غزل، رمضان «نور دل‌وجان» و «نیروی روان» خوانده شده و آمده است: «از عالم جان آمد، قرآن کریم این مه» و «عاشق به فغان آمد، از شوق سحرخیزی».
«اخبات؛ تنها راه وصال به رحمت حق» کتابی است برای آنان که در جست‌وجوی معنویتی عمیق، واقعی و ماندگارند؛ معنویتی که از دل‌شکستگی آغاز می‌شود و به رحمت حق می‌انجامد.