خیانت فقط در عالمِ بیرون رخ نمی‌دهد. یک بی‌توجهیِ چندروزه، یک «سردیِ حساب‌شده» یا نگاهِ یخ‌زده‌ای که به جای «دوستت دارم» مژه بر هم می‌زند، شکلی از «خیانتِ عاطفیِ» پنهان است. تفاوت قهرِ زناشویی با قهرِ دو دوست در «تعلیقِ تعلق» است. دوست می‌تواند بگوید «فعلاً نمی‌بینمت»؛ اما زن و شوهر چاره‌ای جز زیستن در کنار هم ندارند. این زیستنِ اجباری در سرما، زخم‌هایی می‌زند که بعدها حتی با پوزشِ عمیق هم خوب نمی‌شوند.