امیرالمؤمنین(ع) در حکمت ۶۰ نهج‌البلاغه زبان را به درنده‌ای تشبیه کرده که اگر رها شود، گاز می‌گیرد. کارشناسان تربیتی معتقدند آفت‌هایی مانند دروغ، غیبت و عصبانیت زبانی نه تنها به فرد بلکه به بنیان اجتماعی و حتی سیاسی جامعه آسیب می‌زنند و کنترل گفتار با تمرین سکوت، خودکنترلی و همراهی با افراد مؤمن می‌تواند این «درنده درونی» را مهار کند.
یک کلمه می‌تواند دل‌ها را بشکند، یک سخن می‌تواند ایمان را فرسوده کند. قرآن و اهل‌بیت(ع) ما را از خطرات خاموش زبان آگاه کرده‌اند؛ از غیبت و تهمت گرفته تا دروغ و ناسزاگویی. این گزارش، راهکارهایی برای محافظت از زبان و حفظ ایمان در برابر این آفات ارائه می‌دهد.