رضایت پدر و مادر، تنها یک فضیلت اخلاقی و خانوادگی نیست، بلکه در فرهنگ دینی، از عوامل مهم گشایش، برکت و عاقبتبخیری به شمار میرود. فرزند باید بهگونهای با والدین خود رفتار کند که دعای آنان از صمیم قلب و بدون تکلف بر زبان جاری شود.
مراقبت اخلاقی از والدین سالخورده، تلاشی است دوجانبه برای پاسداشت کرامت و عزتنفس آنان که از طریق «تکریم معنوی» و «همدلی عاطفی» محقق میشود.
قرآن در آیات ۱۵ تا ۲۰ سوره احقاف، با یادآوری رنجهای پدر و مادر و پیوند دادن احسان به آنان با ایمان و شکرگزاری، پاسخی روشن به یک پرسش مهم میدهد که چرا خداوند اینهمه بر نیکی به والدین تأکید کرده است؟
در اسلام، نیکی به والدین نه تنها یک وظیفه اخلاقی بلکه یک فرمان الهی است که حتی در سختترین شرایط نیز باید رعایت شود. از قرآن تا احادیث پیامبر(ص) و امامان(ع)، همواره بر اهمیت احترام و محبت به والدین تأکید شده است.
کارشناس علوم قرآنی تأکید کرد که والدین جایگاهی ویژه پس از خداوند دارند و رضایت آنها معادل رضایت خداست. همچنین ائمه اطهار(ع) نیز بهعنوان پدر و مادر معنوی امت، نقش تربیتی و هدایتگری دارند.
حضرت آیت الله جوادی آملی به دختران و پسران توصیه کردند که قدردان زحمت های پدر و مادر باشند.
نقشی که پدر و مادر در به وجود آمدن فرزند خود دارند، به هیچ وجه برای فرزند نسبت به پدر و مادر جبرانپذیر نیست. کدام حق بالاتر از حق حیات؟