در نگاه غایت‌گرایانه به اخلاق پژوهش، ارزش یا بی‌اعتباری یک تحقیق را می‌توان بر پایهٔ غایت‌ها و پیامدهای آن سنجید؛ جایی که سود عمومی، نجات جان و خیر جامعه در برابر فریب، تحریف و آسیب به اعتماد علمی قرار می‌گیرد.
پژوهش اخلاقی تنها به گردآوری اطلاعات و ارائه نتایج علمی محدود نمی‌شود، بلکه به فضایل اخلاقی پژوهشگر مانند دقت، انصاف، تواضع علمی، بردباری و سعه‌صدر نیز وابسته است. در مقابل، رذایلی همچون شتاب‌زدگی، بی‌دقتی، حسادت و تکبر می‌توانند مسیر تحقیق را منحرف کنند و اعتبار نتایج آن را کاهش دهند.