امام رضا(ع) در سیره و سبک زندگی خود، مهرورزی را تنها به خانواده و نزدیکان محدود نمیکرد؛ بلکه یاری فقرا، احترام به بردگان، دلجویی از دوستان و همسایگان و حتی برخورد کریمانه با مخالفان و پیروان دیگر ادیان، جلوههایی از مکتب «امام مهربانیها» بود؛ سیرهای که در آن، انساندوستی، مدارا، بخشش و احترام به کرامت انسان جایگاهی ویژه داشت.