در روزگاری که کودکان و نوجوانان زودتر و گستردهتر از گذشته در معرض محتوای مسئلهدار قرار میگیرند، تربیت دینی دیگر نمیتواند فقط بر کنترل بیرونی تکیه کند. آنچه امروز اهمیت دارد، پرورش هویت، گفتوگوی امن، سواد رسانهای و خودکنترلی اخلاقی در کنار نظارتِ سنجیدهی والدین است.
اولویت در آموزش دانشآموزان کلاس اولی با کاهش استرس و ایجاد حس امنیت است و در این راستا روشهایی مانند «دفتر احساسات»، «بازی احساسات»، یادگیری معکوس و پیامهای دلداری معلم به خانواده، جایگزین نمرهدهی سنتی و تدریس خشک و انعطافناپذیر شده است.