تربیت دینی کودکان
وقتی دین قصه میشود؛ تجربههای موفق برنامهسازی مذهبی برای کودک و نوجوان
در عصر رقابت گسترده رسانهها برای جذب مخاطب کودک و نوجوان، برنامههای مذهبی دیگر نمیتوانند تنها بر آموزش مستقیم مفاهیم دینی تکیه کنند؛ تجربههای موفق داخلی و خارجی نشان میدهد قصه، بازی، رقابت، شخصیتپردازی و روایت تجربههای واقعی، راهی مؤثر برای پیوند دادن مفاهیم دینی با دنیای ذهنی نسل جدید است؛ رویکردی که در نمونه ایرانی «محفل ستارهها» نیز مورد توجه قرار گرفته است.
اشعار کودکانه مذهبی و آموزنده
آموختن انواع شعرهای کودکانه مذهبی یکی از بهترین روشها برای آشنا کردن کودکان با مضامین و مناسبتهای مختلف در دین اسلام است.
نمازِ والدین کافی نیست؛ چهار شرط کلیدی برای تربیت فرزندِ نمازخوان
تربیت دینی فرزندان بیش از هر چیز به محبوبیت اخلاقی والدین، تصویرِ موفقیت آنها در زندگی و همسویی با علایق فرزند گره خورده است؛ چراکه فرزندان تنها از الگوهایی پیروی میکنند که آنها را محبوب، هنرمند و در زندگی پیروز بدانند.
۸ گام طلایی برای نهادینهسازی فرهنگ حسینی در دنیای کودکان
تربیت دینی کودک در محرم نیازمندِ رویکردی تدریجی است که با بازی، قصهگویی، مشارکت در کارهای خیر و تقویت حس امنیت و آزادی در انجام شعائر همراه باشد.
هیئت کودک را چگونه بسازیم
در تازهترین شماره از مجموعه «گام اول در راه حسین»، نقشه راهی تدوین شده که در آن، تکرار بر تنوع ترجیح داده میشود، مادر محور تعامل است و مربی نقش همبازی را ایفا میکند.
تربیت نسل توحیدی و مهدوی در هیئت
محرم فرصتی برای بازنگری در خلأهای محتوایی مجالس دینی است؛ خلأیی که این بار نه در منبر و مرثیه، که در جایگاه کودکان نمایان میشود، در واقع هیئت کودک با تکیه بر اهداف کلیدی و با در نظر گرفتن ویژگیهای رشدی کودکان در «مرحله سیادت»، میکوشد انس، هویت و معنویت را در کنار شادی و بازی به نسل توحیدی هدیه دهد.
هیئت کودک؛ بازوی کمکی والدین برای تربیت حسینی
کودکان تشنهاند، اما نه برای پذیرایی و اسباببازی؛ آنها تشنه انس با فضایی هستند که مادرانشان در آن اشک میریزند و لبخند میزنند. هیئت کودک آمده است تا این انس را ممکن کند، در شماره دوم مجموعه «گام اول در راه حسین(ع)»، از مأموریت این نهاد تازهنفس میگوییم.
رمضان شیرین برای بچهها؛ یه ماه رویایی بسازیم!
ماه رمضان، ماه رحمت، برکت و مغفرت، زمانی است که مسلمانان در سرتاسر جهان حضور پررنگی در عبادت و نزدیکی به خداوند دارند. اما این ماه مبارک، تنها یک فرصت برای روزهداری و عبادت نیست؛ بلکه میتواند به یک تجربهی شاد و فراموشنشدنی برای کودکان تبدیل شود.
سیره نبوی در تربیت کودکان موفق
در دورانی که فشارهای روحی و روانی، زندگی را برای بسیاری دشوار کرده است، تعالیم اهل بیت(علیهم السلام) مانند دارویی شفابخش، راهی برای بازگشت به آرامش و نشاط درونی پیش روی ما میگذارند. این متن، با تکیه بر سخنان گهربار معصومان(ع)، روشهای کاربردی برای مقابله با استرس و حفظ سلامت روان در زندگی پرشتاب امروز را معرفی میکند.
خداشناسی کودکان | چرا باید نماز را به عربی بخوانم؟
مگر خدا فارسی را بلد نیست که ما باید با او عربی حرف بزنیم؟ حقیقت این است که خدا همه زبانها و همه انسانها را آفریده و به همه آنها گوش میدهد.
بچههای این افراد اصلا نمازخوان نمیشوند!
یکی از دغدغههای مهم خانوادههای مذهبی این است که فرزند را طوری تربیت کنند تا اهل نماز و عبادت شودند و در مسیر دین قدم بردارند، در صورتی که اولین قدم را باید والدین برداردند و خودشان نسبت به مسائل دینی مقید باشند تا فرزندان الگوگیری کنند.
خداشناسی کودکان | پرسشهای کودکان درباره خدا و پاسخهای ساده و آموزنده
بسیاری از کودکان وقتی با مفهوم خدا آشنا میشوند، میپرسند: «خدا چه شکلی است؟» پاسخ به این پرسش ساده به نظر میرسد، اما توضیح آن نیازمند ارائه مفهومی است که هم درست باشد و هم برای ذهن کودک قابل درک. کتاب «خداشناسی قرآنی کودکان» با زبانی ساده و مثالهای کودکانه، توضیح میدهد که خدا شبیه هیچچیز و هیچکسی نیست و ویژگیهایی مانند مهربانی، دانایی و توانایی او را میتوان شناخت، اما تصویر کردنش شبیه موجودات یا اشیاء ممکن نیست.
تربیت دینی کودکان را از چه زمانی باید آغاز کرد؟
تربیت دینی کودکان در خانواده یکی از موضوعات اساسی و حیاتی است که در سیره اهل بیت (ع) بسیار اهمیت دارد. با توجه به تربیت دینی از همان طفولیت، ارزشهای دینی در کودکان، نوجوانان و جوانان حفظ و تثبیت میشود.
آموزش دینی یا تربیت دینی؟؛ خطایی که نسل نوجوان را از دین دور کرد!
پژوهشگر حوزه آموزش و پرورش نوشت: در نظام تعلیم و تربیت، تقلیل «تربیت دینی» به «آموزش دینی» خطا است و بزرگترین خیانت به مفهوم جامع و عمیق دین محسوب میشود.
تربیت دینی کودکان
اگر کودک ما تربیت دینی یابد، برکاتش به خود او و دیگران خواهد رسید. کودکی که با خدا آشنا است، هیچگاه احساس پوچی نمی کند و در جای جای زندگی اش تکیه گاه محکمی خواهد داشت و با همین تکیه گاه، در برابر مشکلات استقامت می کند.
