وقتی ظاهر زن به معیار جذب مشتری، افزایش فروش یا پذیرش در محیط کار تبدیل میشود، مرز میان «انتخاب شخصی» و «فشار برای دیدهشدن» کجاست؟ زن و مرد در کرامت انسانی برابرند، اما هنگامی که ارزش زن با زیبایی ظاهری و میزان توجهی که از دیگران دریافت میکند سنجیده شود، این خطر وجود دارد که انسانِ پشت این ظاهر به حاشیه برود. پرسش اصلی اینجاست: آیا ارزش یک زن را باید در نگاه دیگران جستوجو کرد یا در حقیقت وجود و کرامت انسانی او؟