مادر در فرهنگ اسلامی تنها یکی از ارکان خانواده نیست؛ جایگاهی ویژه در مسیر تربیت، سعادت و رشد انسان دارد. پیامبر اکرم(ص) در حدیثی مشهور می‌فرمایند: «الْجَنَّةُ تَحْتَ أَقْدَامِ الْأُمَّهَات»؛ بهشت زیر پای مادران است. در آموزه‌های قرآن و اهل‌بیت(ع) نیز بر رنج‌های مادر در دوران بارداری و شیردهی و ضرورت احسان و نیکی به او تأکید شده است؛ تا جایی که پیامبر(ص) در پاسخ به پرسش درباره شایسته‌ترین فرد برای نیکی، سه بار «مادر» را مقدم بر پدر معرفی می‌کند.
حضرت زینب (س) تنها شاهد مصائب کربلا نبود؛ او با کرامات و معجزاتی شگفت‌انگیز، دل مؤمنان را آرام می‌کرد و مظلومان را یاری می‌داد. از سکه طلایی که هر روز به یک زائر می‌رسید تا لشکری از ملائکه که کاروان اسرای کربلا را همراهی می‌کردند، داستان‌های ناب حضرت زینب (س) حکایت از عظمت روح و قدرت الهی او دارد.
در روز قیامت، شفاعت حضرت فاطمه(س) چون خورشیدی فروزان است. آن حضرت نه تنها فرزندان و پیروان خود، بلکه دوستداران خود را بسان مرغی که دانه‌های خوب و مرغوب را بر می‌چیند، جدا می‌سازد، تا منزلت و جایگاه آنان آشکار گردد.