دوران امامت امام حسن عسکری(ع) کوتاه بود، اما در همین شش سال یکی از سرنوشتسازترین مراحل تاریخ تشیع رقم خورد. در شرایطی که حکومت عباسی ارتباط مستقیم امام با پیروانش را محدود کرده بود، آن حضرت با تقویت شبکه وکالت، ارسال مکاتبات، معرفی نیروهای مورد اعتماد و تأکید بر مهدویت، جامعه شیعه را برای دورهای آماده کرد که دیگر دسترسی عمومی به امام امکانپذیر نبود.