علامه حلی، فقیه برجسته شیعه، در کتاب «تحریر الأحکام» درباره پیامبر اکرم(ص) تصریح میکند که رسول خدا(ص) روز دوشنبه بیستوهشتم صفر سال دهم هجری، در حالی از دنیا رفت که مسموم شده بود؛ گزارشی که مبنای دیدگاه شهادت ایشان است.
لحظات پایانی عمر رسول الله (ص) با صحنههایی جانسوز همراه بود؛ حضرت فاطمه زهرا(س) در کنار بستر پدر اشک میریخت، امام حسن و امام حسین(ع) خود را به پیامبر(ص) رساندند و رسول خدا(ص) در واپسین لحظات، امیرالمؤمنین(ع) را فراخواند. سرانجام پیامبر(ص) سر مبارک خود را در دامان علی(ع) گذاشت و چشم از جهان فروبست؛ روایتی از واپسین دقایق زندگی پیامبر رحمت که یکی از غمبارترین صفحات تاریخ اسلام را رقم زد.
ماه صفر به ویژه روزهای پایانی این ماه که وفات پیامبر گرامی اسلام (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) و امام رضا (ع) در آن واقع شده است، به نحوست معروف بوده و در این ماه پیامبر (ص) و امامان معصوم (ع) به صدقه دادن و روزه گرفتن سفارشات فراوان داشتهاند.
امام حسن مجتبی(ع) در ۲۸ صفر سال پنجاه هجری به دستور معاویه بن ابی سفیان مسموم شد و بر اثر همان زهر به شهادت رسید.