وقتی دخل یک خانواده دیگر به خرجش نمی‌رسد، نخستین چیزی که کوچک می‌شود لزوما سفره نیست. گاهی آستانه صبر آدم‌ها کوچک می‌شود؛ گفت و گوهای خانوادگی کمتر می‌شود، اختلاف‌ها زودتر بالا می‌گیرد و تصمیم‌هایی که در شرایط عادی غیرقابل قبول به نظر می‌رسیدند، کم‌کم قابل توجیه می‌شوند.
خانه در سیره اهل‌بیت(ع) فقط محلی برای سکونت نبود؛ حریم خانواده، فضای آرامش، تربیت فرزندان و پذیرایی از مهمانان را همزمان در خود جای می‌داد. روایت‌های اسلامی از خانه‌هایی سخن می‌گویند که در عین سادگی، دارای فضاهای تفکیک‌شده برای خانواده، فرزندان و مهمانان بودند؛ الگویی که نشان می‌دهد حفظ حریم خصوصی و گشاده‌رویی با مهمان، دو اصل مکمل در سبک زندگی اسلامی به شمار می‌رفتند.
آنچه آیت‌الله خامنه‌ای را در میان رهبران جهان به پدیده‌ای استثنایی بدل کرده، تناقض آشکار میان دسترسی مطلق به قدرت و بیت‌المال با سه دهه زندگی فروتنانه و پاک‌دستی بی‌خدشه خود و خانواده ایشان است؛ حقیقتی عینی که در متن «فراتر از زهد» (نشریه شبهات، شماره ۵۰) به تحریر درآمده است.
حضرت آیت الله مکارم شیرازی راه حل بسیاری از مشکلات اجتماعی را عمل به اصل «ساده زیستی» دانستند و گفتند: ریشه بسیاری از بحران‌های اجتماعی، ورود زندگی‌ها به مرحله تجمل و چشم‌وهم‌چشمی است.