اولین کلمات، نخستین رفتارها و حتی بسیاری از باورهایی که در ذهن کودک شکل میگیرد، از خانه آغاز میشود؛ جایی که مادر، خواسته یا ناخواسته، نخستین الگوی فرزند است. کودک از گفتار و رفتار مادر، شیوه مواجهه با دیگران، مدیریت احساسات، سبک زندگی و حتی نوع نگاه به دین و جامعه را میآموزد. از همین رو، نقش مادر در فرهنگپذیری و اجتماعی شدن کودک تنها به آموزش مستقیم محدود نمیشود؛ بلکه شخصیت و رفتار او میتواند الگویی ماندگار برای ساختن آینده فرزند باشد.
مادری که در تلاطم مسئولیتها خود را از یاد برده، نمیتواند آرامشبخش خانهاش باشد؛ بازسازی روحیه مادر، نه یک خودخواهی، که پیشنیاز اصلی تربیت نسلی آرام و سالم است.