• تاریخ : سه‌شنبه, ۳۰ تیر , ۱۴۰۵
  • سفرنامه حج

    جستجوی یار در خانه خدا
    7 ژوئن 2025

    جستجوی یار در خانه خدا

    در سال ۱۳۷۲، رحیم مخدومی، نویسنده شناخته‌شده ادبیات مقاومت، قلم را از جبهه‌های نبرد به سمت خانه خدا برد تا خاطرات و تأملات خود از سفر حج را مکتوب کند. حاصل این سفر، کتابی شد با عنوان «یار کجاست؟»؛ اثری که امروز یکی از شاخص‌ترین سفرنامه‌های ادبی حج به شمار می‌رود.

    سفر حج عالیه خانم؛ روایتی زنانه از دوره قاجار در مکه
    31 می 2025

    سفر حج عالیه خانم؛ روایتی زنانه از دوره قاجار در مکه

    صد سال پیش، در روزگار قاجار، زنی به نام عالیه خانم شیرازی دل به دریا زد و عازم سفر حج شد. سفرنامه‌ای که او نگاشته، نه تنها روایتی دست اول از این سفر معنوی است، بلکه پنجره‌ای منحصر به فرد به دیده‌ها و شنیده‌های یک زن جسور در آن دوران باز می‌کند.

    اسرار و حقایق نهفته در قبله
    26 می 2025

    اسرار و حقایق نهفته در قبله

    پیامبر معراج رمزآلود باشکوه و ملکوتی خود را از این یکی (قبله) آغاز کرد و از آن یک به دروازه‌های عرش الهی صعود کرد و فرزند او نیز که منتقم خون همه شهدای راه حق است می آید تا انتقام خون زکریا تا حسین را از مسجدالحرام آغاز کند.

    شعری که پای شاعرش را به خانه خدا باز کرد
    24 می 2025

    شعری که پای شاعرش را به خانه خدا باز کرد

    همان روز که علیرضا سلطانی از دفترشعر جوان زنگ زد و گفت: ساعد تاکید کرده به شفاعی بگویی حتما این هفته، جلسه بیاید به دلم افتاد که آن حال شیرین صبح‌گاه پاییزی یکی از روزهای آبان ۱۳۸۲ کار خودش را کرده است.

    توصیف معنادار شهید آوینی از بیت‌الله الحرام
    21 می 2025

    توصیف معنادار شهید آوینی از بیت‌الله الحرام

    «سفر به سرزمین نور» نخستین‌بار در سال ۸۴ منتشر شد و شامل دو بخش بود،‌ بخش نخست درباره مراحل حج است که او از همان حج سال ۶۶ آن‌ها را نوشته و اما بخش دیگر مربوط به حج سال ۷۱ است. آوینی در این سفرنامه از غربت بقیع به یاد مرگ در میقات می‌رسد.

    دیدار با شهیدان دفاع مقدس در طواف کعبه
    19 می 2025

    دیدار با شهیدان دفاع مقدس در طواف کعبه

    به قدری طعم این طواف در ذائقه جانم شیرین بود که شلوغی و ازدحام جمعیت را حتی برای یک لحظه احساس نکردم. گویی دور کعبه همان خط مقدم جبهه جنگ است. چنان مجذوب اسامی آن نام‌آوران از یاد رفته شده بودم؛ که به هر طرف سر می‌چرخاندم، مست دیدار سیمایشان می‌شدم.

    برو بالا