قرآن از روزی خبر میدهد که آسمان دگرگون و کوهها متلاشی میشوند و حتی نزدیکترین آدمها نیز سراغ یکدیگر را نمیگیرند؛ روزی که نه خانواده، نه ثروت و نه روابط دنیایی به یاری انسان نمیآیند. آیات سورههای حاقه و معارج، با تکیه بر تفسیر علامه طباطبایی، تصویری هشداردهنده از آن روز و سرنوشت کسانی ارائه میکند که در دنیا ایمان و مسئولیت در برابر محرومان را نادیده گرفتند.
«فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِیلًا»؛ این فرمان الهی که در قرآن خطاب به پیامبر اکرم(ص) آمده، تنها دعوت به تحمل سختیها نیست، بلکه سخن از نوعی شکیبایی عمیق و الهی دارد؛ صبری که با شکایت، ناامیدی و بیتابی همراه نیست. «صبر جمیل» همان ویژگی برجستهای است که در زندگی حضرت ایوب(ع)، حضرت یعقوب(ع)، پیامبر اسلام(ص)، امام علی(ع)، امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) به زیباترین شکل جلوهگر شده است.
ارتباط آیه اول سوره معارج با واقعه غدیر و اعتراض نعمان بن حارث، با وجود مکی بودن سوره، بر اساس روایات فریقین و شواهد قرآنی قابل اثبات و دفاع است.
خداوند در سوره معارج برای توصیف روحیه کافران از واژه «طمع» استفاده و اشاره میکند؛ کافرانی که درخواست عذاب میکردند و خلاف دستورات پیامبر عمر گذراندند، اکنون چه توقعی دارند؟ آیا نمیدانند که بهشت جای کافران نیست؟
در دنیای پرهیاهو و شتابزده امروز، گاهی نیازمند مکثی کوتاه و آرامشبخش هستیم. مجموعه «نوای وحی» با انتخابی از زیباترین آیات قرآن و با صدای دلنشین بهروز رضوی، دعوتی است به سفری معنوی و روحبخش.