سیزده‌به‌در، آیینی کهن در دل جشن نوروز، فراتر از یک گردش ساده در طبیعت است. این سنت دیرینه، ریشه در باورهای ایرانیان باستان دارد که دوازده روز نخست سال نو را به شکرانه آفرینش و حیات دوباره جشن می‌گرفتند. روز سیزدهم اما، به عنوان پایانی بر این دوره شادمانی، فرصتی برای رهایی از شر و بدی و آماده شدن برای سالی پربار تلقی می‌شد.
سیزده‌بدر فرصتی فراتر از تفریح است؛ می‌توان آن را به دریچه‌ای برای تأمل در آفرینش تبدیل کرد. قرآن کریم و نهج‌البلاغه، طبیعت را کتابی از نشانه‌های الهی می‌دانند که انسان را به شناخت خالق سوق می‌دهد.