برای سفرت آماده شو، سفری که پایان زندگی دنیوی، آغاز آن است و مسافرش، بیش از هر چیز به زاد و توشهای نیاز دارد که در دنیا برای عالم آخرت فراهم کرده باشد.
یکی از خصوصیاتی که از زندگی امام حسن (ع)نقل شده است در همین مسئله حضّ بر طعام مسکین است. ایشان چند بار هرچه داشتند دو قسمت کردند، یک قسمت را به مصرف مساکین و فقرا رساندند و قسمت دیگر را برای خود نگهداری کردند.
دوران امام حسن مجتبی(ع) از تلخترین مقاطع تاریخ اسلام بود؛ زمانی که خیانت کوفیان و فرماندهان، امکان مقابله با معاویه را از میان برد. امام با پذیرش صلح، نه از سر سازش، بلکه برای خنثیکردن توطئه معاویه و حفظ خط اصیل اسلام، شکوهمندترین نرمش قهرمانانه تاریخ را رقم زد.
حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی به پرسش هایی درباره زندگی و سیره امام حسن (ع) پاسخ داده است.
امام حسن مجتبی(ع)، بنا به وصیت خود، قرار بود در کنار پیامبر اکرم (ص)دفن شوند؛ اما با ممانعت عایشه و مروان بن حکم پیکر مطهر امام در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد.
امام حسن مجتبی(ع) در ۲۸ صفر سال پنجاه هجری به دستور معاویه بن ابی سفیان مسموم شد و بر اثر همان زهر به شهادت رسید.