با وجود اندوه عمیق امام حسین(ع) پس از شهادت حضرت عباس(ع)، لقب «کاشف الکرب عن وجه الحسین(ع)» (برطرف کننده غم از چهره حسین(ع)) به ایشان اطلاق می‌شود. دلیل این امر، رشادت‌ها و حمایت‌های بی‌دریغ حضرت عباس(ع) در طول واقعه کربلا است که غم و اندوه را از امام (ع) دور می‌ساخت.
شبِ تاسوعا که فرا می‌رسد، بیشتر از هر چیز یادِ چشم‌های منتظرِ کودکان حرم زنده می‌شود؛ همان‌هایی که به امید بازگشت عمو عباس(ع)، لحظه‌ها را می‌شمردند و چشم از راهِ فرات برنمی‌داشتند.