در این نگاه، پایان یافتن عالم اسباب به معنای نفی اصل علت و معلول نیست، بلکه اشاره به مرتبه‌ای از وجود دارد که در آن، انسان از وابستگی به اسباب ظاهری عبور می‌کند و به حقیقت بی‌نیازی و عبودیت می‌رسد؛ مقامی که در آن، «هیچ‌بودنِ خود» را درمی‌یابد و همه چیز را از آنِ مولا می‌بیند.
یک کارشناس مذهبی در یکی از سخنرانی‌هایش در حرم حضرت معصومه(س) می‌گوید: اگر کسی را می‌بینید که مورد توجه قرار گرفته، خدا رتبه و مقام به او داده، یقیناً پس از عبور از یک سری آزمون‌هایی است که خدا این درجه و این مقام را به فرد داده است.