عزاداری امام حسین(ع) برای نسلهای مختلف، تنها یک آیین تکرارشونده در تقویم نیست؛ آیینی که هر نسل با زبان و تجربه خود با آن مواجه شده و بخشی از هویت و عاطفه جمعی خود را در آن بازشناخته است. با این حال، نسل امروز در شرایطی متفاوت از نسلهای گذشته با این آیین روبهروست؛ نسلی که به واسطه دسترسی گسترده به فناوری و اطلاعات، بیش از گذشته درباره آنچه میبیند و میشنود پرسش میکند، به دنبال چراییهاست و میخواهد در تجربههای جمعی، صرفاً مخاطب نباشد.
بازخوانی یک سنت زنده در روزگار شلوغ امروز؛ روضهای که با اخلاص، سادگی و احترام به حریم خانه، به مجلسی اثرگذار تبدیل میشود
آیتالله مجتهدی تهرانی (ره) در یکی از جلسات اخلاقی خود، با نقل خاطرهای از آقا سید عبدالهادی، به بررسی اهمیت ترویج سنت روضهخوانی در محیط خانواده و بهرهمندی از پاداشِ گریاندن بر مصائب اباعبدالله (ع) پرداخت.
جمعی از لبنانیها در حرم امام رضا(ع) برای رهبر شهید عزاداری کردند.
بقاع متبرکه و امامزادگان ظرفیتهای مهمی برای بهرهبرداری فرهنگی و دینی در محرم و صفرند. میتوان از آنها برای بیان معارف، برگزاری مجالس عزاداری و برنامههای کودکان استفاده کرد، مشروط بر اینکه برنامهها کاملاً سالم و بدون آلودگی باشند.
ورود ابزار موسیقی به مجالس مذهبی و مراسم ترحیم، پدیدهای آسیبزا است که با شأن عزاداری حضرت سیدالشهدا (ع) سازگاری ندارد. بیتوجهی به تبیین احکام شرعی در سالهای اخیر موجب شده تا آیینهای سنتی و رحمانی ترحیم، جای خود را به روندی نگرانکننده بدهد که مقابله با آن نیازمند موضعگیری صریح و بهرهگیری از ابزار قلم و رسانه است.
حجتالاسلام حسینی قمی در سخنانی با تأکید بر ضرورت تکریم سالمندان، همراهی با پدران و مادران در ایام عزاداری، و توجه به جایگاه قرآن، احکام و رسیدگی به نیازمندان در مجالس مذهبی، بر لزوم اصلاح برخی رفتارهای نادرست در هیئات و محافل عزاداری تأکید کرد.
آوازخوانی لهوی (غنا) حرام است و به تأکید رهبر شهید، حتی اگر در قالب تلاوت قرآن یا روضه باشد، جایز نیست؛ باید از ورود این سبکها به مجالس حسینی جلوگیری کرد.
وداع با رهبر، فراتر از یک سوگواری، فرصتی برای همدلی و التیامِ دردهای مشترک ماست.
در روایتی پیامبر اکرم(ص) گریه بر مصائب حضرت زینب(س) را همسنگ گریه بر امام حسن و امام حسین(ع) دانسته است.
هرگونه روضهخوانی و اشعار باید دارای مستند معتبر باشد. نسبت دادن سخنان به معصومین (ع) تنها در صورتی جایز است که یا سندیت قطعی داشته باشد (زبانقال) یا کاملاً متناسب با شأن و مقام آن بزرگواران باشد (زبانحال)؛ در غیر این صورت، ورود به این مباحث ممنوع است.
امام خمینی(ره) همه زندگی خودشان را بر مدار امام حسین(ع) تنظیم کرده بودند و همین به ما نشان میدهد که اگر میخواهیم حال محرم را در قلبمان زنده نگه داریم باید بر مدار ارباب حرکت کنیم.
عزاداران اردبیلی در برنامه حسینیه معلی به نوحهخوانی به سبک ای صفای قلب زارم پرداختند.
پس از عاشورا، بارِ سنگینِ کربلا بر دوش حضرت زینب (س) قرار گرفت. او در میان داغِ برادر، فرزندان و یاران، قامت خم نکرد و آنچه را دشمن میخواست در میان خاکستر خیمهها دفن شود، به گوش تاریخ رساند.
در ماه محرم مراسم و آیینهای سوگواری و عزاداری در نقاط مختلف کشور برگزار میشود که میتوان به آیین کربزنی لاهیجان، نخلگردانی یزد، یزلهخوانی بوشهر، دمامزنی جنوبی ها، گلمالی لرها، شاخسی واخسی آذربایجان و طشتگذاری آذریها به عنوان منحصربهفردترین مراسم در سالهای گذشته نام برد.
احکام شرعی محدود به موضوعات گذشته نیست و با پیدایش مسائل جدید، گستره فقه نیز توسعه مییابد. همه رفتارهای اختیاری انسان نیازمند حکم شرعی هستند. عزاداری برای سیدالشهدا(ع) نیز از این قاعده مستثنا نیست؛ بنابراین شیوههای عزاداری باید بر اساس موازین شرع باشد، نه سلیقه و خواسته شخصی، تا مورد رضایت خداوند و اهلبیت(ع) قرار گیرد.
امسال بیش از ۵ هزار زائر و گردشگر مذهبی از استانهای مختلف کشور و چند کشور خارجی برای حضور در دسته عزاداری حسینیه اعظم زنجان وارد این استان میشوند و بیش از ۳ هزار خادم مردمی به صورت داوطلبانه در بخشهای مختلف آیین دیرینه یوم العباس زنجانیها خدمترسانی خواهند کرد.
اهالی رامیان استان گلستان با حضور در حرم امام رضا(ع) با شیوه سنتی و محلی خود که به آن سینهزنی کمر به کمر میگویند، به عزاداری برای سیدالشهدا(ع) پرداختند.
مجری «حسینیه معلی» گفت: ما امسال رزق اشک و روضهمان را از امام رضا (ع) داریم و این خیمه در حرم امام رضا (ع) برپا شد.
ماه محرم و روز عاشورا نه یک حادثه که یک فرهنگ است؛ فرهنگی برخاسته از متن اسلام ناب محمدی که نقش حیاتی را در استحکام ریشهها، رویش شاخهها و رشد بار و برهای آن ایفا کرده است. نهضت عاشورا هیچ گاه در محدوده زمان و جغرافیای خاصی محصور نمانده است، بلکه همواره الهام بخش تشیّع در راستای حرکتها، جنبشها و قیامهای راستین شیعه بلکه بسیاری از نهضتهای آزادی خواهانه دیگر در برابر کانونهای ظلم و کفر و نفاق بوده است.
شبِ تاسوعا که فرا میرسد، بیشتر از هر چیز یادِ چشمهای منتظرِ کودکان حرم زنده میشود؛ همانهایی که به امید بازگشت عمو عباس(ع)، لحظهها را میشمردند و چشم از راهِ فرات برنمیداشتند.
«قتیل العبرات» در نگاه نخست، به معنای «کشته اشکها» یا «شهیدی که بر او بسیار گریه میشود» تلقی میشود.
شیخ حسین انصاریان با اشاره به حقیقت نوری اهلبیت (ع) و جایگاه والای امام حسین (ع)، گفت: پیامبر اکرم (ص) تضمین فرمودند چشمی که در دنیا بر حسین (ع) گریه کند، در قیامت گریان نخواهد شد.
در تازهترین شماره از مجموعه «گام اول در راه حسین»، نقشه راهی تدوین شده که در آن، تکرار بر تنوع ترجیح داده میشود، مادر محور تعامل است و مربی نقش همبازی را ایفا میکند.
حضرت علیاصغر (ع)، نوزاد ششماهه امام حسین (ع)، در آغوش پدر و در نگاه اشکبار حضرت رباب (س)، با تشنگی و مظلومیتی جانسوز در کربلا به شهادت رسید؛ صحنهای که از شدت غربت و بیپناهی، هنوز هم دلها را میسوزاند.
حضرت «عبدالله بن حسن» یکی از فرزندان حضرت امام حسن مجتبی (ع) است که در روز عاشورا در دامان عمویش حضرت اباعبدالله الحسین(ع) به شهادت رسید.
کربلا فقط میدان مردان کارآزموده نبود؛ گاهی تاریخ را نوجوانی رقم میزند که هنوز عطر جوانی از وجودش به مشام میرسد. حضرت قاسم (ع)، یادگار امام حسن مجتبی (ع)، با قدمهای کوتاه اما استوار خود به عاشورا آمد تا نشان دهد راه حق را نه با سالهای عمر، که با بزرگی دل میسنجند.
حضرت «علی اصغر» طفل ۶ماهه حضرت سیدالشهدا(ع) است که روز عاشورا در آغوش پدر بزرگوارش به شهادت رسید.
روز ورود کاروان امام حسین (ع) به کربلا را میتوان آغاز فصل جاودانگی عاشورا دانست. فصلی که در آن، یک سرزمین به نماد مقاومت تبدیل شد، یک کاروان به الگوی وفاداری و یک شهادت به چراغ هدایت تاریخ!
نوحه در ایام عزاداری حسینی در ایران یکی از مهمترین گونههای موسیقی مذهبی به شمار میآید که سالها در هر منطقه با زبان، گویش، نغمهها و شیوههای اجرایی همان قوم درآمیخته است.