فرعون کار خود را با سرکشی آغاز کرد، اما طغیان او به جایی رسید که در برابر مردم ایستاد و گفت: «أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ»؛ ادعایی که قرآن آن را نتیجه مستقیم نپذیرفتن دعوت به پروردگار حقیقی می‌داند. سوره نازعات در کنار روایت رویارویی حضرت موسی(ع) با فرعون، از سرانجام این طغیان، نشانه‌های قدرت خداوند در آفرینش و روزی سخن می‌گوید که انسان درمی‌یابد زندگی دنیا در برابر حقیقت آخرت چه اندازه کوتاه بوده است.
دو علت اصلی عدم نجات فرعون در لحظات پایانی، یکی زمان نامناسب ایمان (پس از مشاهده عذاب) و دیگری توسل به حضرت موسی (ع) به جای استغاثه مستقیم به خداوند متعال بود.
از این به بعد آنچه موسی (ع) از خدا می‌خواهد فراتر از خودش است. پس همراهی برادرش هارون را از خدا درخواست می‌کند که برادرم هارون از من زبان‌آورتر است، او را با من به دستیاری بفرست.