سرپیچی از مسیر فطرت الهی، نعمت‌های الهی را از صورت مطلوب خویش خارج نموده؛ «باران رحمت» را به «سنگِ عذاب» مبدّل می‌سازد؛ تصویری که انسان را به تأمل در پیامدهای گناه، بازگشت به فطرت الهی و طلب آمرزش و رحمت الهی فرا می‌خواند.
فطرت، گرچه الهی و درونی است اما همچون دیگر ظرفیت‌های انسانی نیازمند هدایت و مراقبت است و اگر در معرض تربیت نادرست یا غفلت قرار گیرد تضعیف و یا درخود انکار می شود.