معماری سنتی ایران فراتر از ترکیب خشت و آجر، ترجمان کالبدی اخلاق حیا و مردمداری بود؛ مهندسی هوشمندانهای که مانع نفوذ نگاه غریبه به امنترین پناهگاه زندگی میشد.