مورچه‌ای که کشتنش ثواب دارد، خارپشتی که کشتنش ۲ هزار تازیانه در پی دارد و سگی که آسیب به آن می‌تواند مجازات سنگینی داشته باشد؛ اینها تنها بخشی از احکامی است که در برخی متون کهن زرتشتی درباره حیوانات آمده است. «وندیداد» و «ارداویراف‌نامه» از تقسیم‌بندی جانوران به گروه‌هایی متفاوت سخن می‌گویند؛ از «خرفستران» که در این متون در شمار موجودات شرور و وابسته به اهریمن معرفی شده‌اند تا حیواناتی که برای کشتن یا آسیب رساندن به آنها مجازات‌های سختی تعیین شده است.
حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان با اشاره به ماجرای ورود حضرت سلیمان(ع) به سرزمین مورچگان، به نکته‌ای عمیق و کمتر گفته‌شده پرداخت و گفت: ترس رئیس مورچه‌ها نه از له‌شدن، بلکه از غفلت مورچگان در برابر عظمت لشکر سلیمان بود؛ غفلتی که می‌توانست آنها را حتی برای لحظه‌ای از یاد خدا دور کند.