ولادت امام حسن عسکری(ع) در روزگاری رقم خورد که فشار و نظارت عباسیان، عرصه را بر امام و شیعیان تنگ کرده بود؛ اما محدودیت نتوانست رسالت او را متوقف کند. امام عسکری(ع) با تربیت انسانهای آگاه و تقویت بصیرت و مسئولیتپذیری، چراغ امامت را در دل یکی از دشوارترین دورههای تاریخ تشیع روشن نگه داشت؛ درسی که امروز، در عصر هیاهوی اطلاعات و شایعات، بیش از همیشه قابل تأمل است.
حجت الاسلام مجید محمدی در گفتگو با مبلغ اظهار داشت: تقیه به معنای سکوت مطلق یا تأیید شرایط سیاسی نیست؛ بلکه میتواند اقدامی حسابشده برای حفظ نیروها و استمرار حرکت دینی باشد؛ رویکردی که امام حسن عسکری(ع) آن را بهخوبی دنبال کردند.
حجت الاسلام و المسلمین هادی سروش در مطلبی به مناسبت ولادت امام حسن عسکری(ع) نوشت: دوره امام عسکری(ع) دوران ظهور عرفانهای متعددی بوده و مسئله عرفان در آن زمان امری مخفی و یا ناشناختهای نبوده است.
حضرت ابومحمد، حسن بن علی العسکری(ع)، معصوم سیزدهم و امام یازدهم شیعیان است که مطابق اکثر منابع شیعی، در ماه ربیعالاول ۲۳۰ق به دنیا آمد. پدر بزرگوارش امام هادی(ع) و مادرش بانوی شریفی به نام سوسن یا سلیل بود.