چشم زخم در روایات اسلامی یک حقیقت انکارناپذیر دانسته شده است. بسیاری از احادیث از ائمه معصومین (ع) بر وجود آن و راههای محافظت در برابر آن تأکید کردهاند.
برخی افراد بر این باورند که چشم زخم واقعیتی است و نگاه بعضی افراد میتواند باعث آسیب، بیماری یا اختلال در حال دیگران شود. هرچند این موضوع گاهی بهعنوان خرافات شناخته میشود، اما در برخی دیدگاههای علمی نیز به وجود نوعی انرژی یا نیروی مغناطیسی در چشم اشاره شده است.
کارشناس مذهبی با استناد به حکمت ۴۰۰ نهجالبلاغه، از حقیقت چشمزخم، سحر و برخی نیروهای مرموز طبیعت سخن گفت و تأکید کرد: در کنار باور به این امور، راههای شرعی و اخلاقی برای مصونیت از آسیبها در آموزههای دینی بهروشنی بیان شده است.
حضرت صادق علیه السلام فرمود: «تاثیر چشم زدن حق است و امین نیستی که چشم تو در خودت یا در دیگری تاثیر کند. پس اگر از تاثیر چشم می ترسی سه مرتبه بگو: ماشاء الله لا قوة الا بالله العلی العظیم.
چشمزخم، باور کهنی است که در بسیاری فرهنگها و ادیان وجود دارد و گفته میشود نگاه حسود میتواند آسیب برساند. اگرچه از دیدگاه علمی نیروی خاصی در چشم انسان اثبات نشده، اما روانشناسی و تلقین توضیح میدهند چرا افراد اثر آن را تجربه میکنند. قرآن و روایات اسلامی نیز روشهایی معنوی برای دفع چشمزخم معرفی کردهاند که آرامش و حفاظت را تقویت میکنند.
روایات اسلامی وجود چشم زخم را تأیید و برای رهایی از آن راهکارهایی را توصیه می کند، امری که دانش امروزی هم آن را محتمل دانسته و بر وجود برخی نیروها را در چشم صحه می گذارد.
آیتالله سید عبدالله فاطمینیا(ره) با تأکید بر پرهیز از پرگویی و آشکار کردن خواستهها، گفت: در روایات آمده است که کتمان حاجت به تحقق آن کمک میکند، چرا که با گفتن، نگاهها و نیتهایی متوجه میشود که ممکن است مانع برآورده شدن آن شوند؛ موضوعی که ریشه در حقیقت داشتن «چشم» دارد و امری عوامانه نیست.
چشم زخم از باورهایی است که همواره میان انکار و افراط در نوسان بوده است؛ در حالی که آیات قرآن و روایات اهلبیت(ع) آن را پدیدهای واقعی میدانند و همزمان، راهکارهایی روشن و کاربردی مانند توکل بر خدا، ذکر الهی و قرائت آیات و دعاهای مأثور را برای پیشگیری و دفع آثار آن معرفی کردهاند.
یکی از خطاهای پرتکرار در روایتهای رسانهای، نسبت دادن منشأ قطعی این نماد به یک دین است. واقعیت این است که خَمسه در سنتهای مختلف منطقهای زندگی کرده است و در فرهنگهای متفاوت، نامهای متنوع گرفته است.
یکی از باورهای عامه، اعتقاد به چشم شوری و داشتن چشم زخم در بعضی از افراد است. برخی نسبت به این موضوع به دید انکار نگاه می کنند و به طور کلی چشم زخم را جزو خرافات می پندارند. در مقابل عده ای دیگر به چشم زخم بهای زیادی داده و آن را امری غیر قابل دفع و ناگزیر می دانند.هر دو گروه به خطا رفته اند.
چشم زخم نیروی مرموزی است که در چشم برخی انسانها وجود دارد که ممکن است با یک نگاه مخصوص، طرف مقابل را بیمار یا هلاک کند.
خداوند را دو گونه اذن و اجازه وجود دارد یکی اذن عام و دیگر اذن خاص.
صاحب تفسیر مشکاة گفت: چشمزخم واقعيتی تثبيت شده و اثرگذار است و پيامد و نتايج واقعی دارد و راهکار مصون ماندن از چشمزخم ديگران، پناه بردن به بارگاه حضرت حق است.
فقیهان و عالمان شیعه در حرمت استفاده از سِحر، یادگرفتن، یاددادن و اجرتگرفتن در قبال آن اتفاق نظر دارند. علمای اخلاق اسلامی نیز آن را از گناهان کبیره شمردهاند.
چشم زخم در روایات اسلامی یک حقیقت انکارناپذیر دانسته شده است. بسیاری از احادیث از ائمه معصومین (ع) بر وجود آن و راههای محافظت در برابر آن تأکید کردهاند.
طبق نص صریح، چشم زخم وجود دارد و نمیتوان انکارش کرد اما در این میان، نحوه مواجهه ما با این مسئله مهمتر است.
یک کارشناس دینی با اشاره به گسترش گرایش به خرافه در جامعه جهانی معاصر، گفت: چشم زخم حقیقت دارد اما روشهای غیر دینی و خرافی برای دفع آن در جامعه رواج یافته است.
امیرالمؤمنین علی علیه السلام در روایتی، فال گرفتن و اثر گذاشتن کسی بر کسی به شکل غیر عادی را رد کرده اند.
از امام رضا(ع) نقل شده است که برای دفع چشمزخم، نوشتهای از سوره حمد، معوذتین و آیه الکرسی را در شیشهای قرار دهید.
مبلغ/ متاسفانه برخی افراد راه حل های خرافی ای را انتخاب می کنند که نه تنها ریشه در اسلام و سبک زندگی دینی ما ندارد بلکه گاه باعث پیروی از عقاید شیطانپرستی میشود.