عصر امام هادی(ع) دوره تشدید کنترل عباسیان بر امام و شیعیان بود؛ محدودیت رفت و آمد، رصد ارتباطات و فشارهای امنیتی، شکل تازه‌ای به رابطه جامعه شیعه با امامت داد. در همین فضا، نقش امام در حفظ شبکه وکالت، تقویت پیوندهای اعتقادی و تولید متون هویت‌ساز مانند زیارت جامعه کبیره، به یکی از فصل‌های تعیین‌کننده امام‌شناسی شیعه تبدیل شد.