مگر اسلام مرده است که برخی به دنبال احیای آن هستند؟

متفکران مسلمان معتقدند شعائر اسلامی مانند بانگ اذان، برپایی نماز، روزه داری، پرداخت خمس و بسیاری از آداب و سنن اسلامی در میان مسلمین زنده است، اما روح اسلام در جوامع اسلامی مرده و نیاز به تجدید حیات دارد.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت الاسلام اکبر مظفری در کانال خود به انتشار مطالبی با عنوان «الو سلام حاج آقا» پرداخته که تقدیم نگاه شما خواهد شد.

+ حاج آقا مگر اسلام مرده است که برخی متفکران مسلمان از احیای آن سخن می‌گویند؟

– منظور ایشان تفکر اسلامی است، نه خود اسلام.

+ چطور

– آنها معتقدند شعائر اسلامی مانند بانگ اذان، برپایی نماز، روزه داری، پرداخت خمس و بسیاری از آداب و سنن اسلامی در میان مسلمین زنده است. اما روح اسلام در جوامع اسلامی مرده و نیاز به تجدید حیات دارد. تجدید حیات هم ممکن است. چون آنچه مرده خود اسلام نیست. بلکه برداشت و طرز تلقی مسلمین از اسلام است. علامه اقبال لاهوری از بزرگ پرچمداران این نهضت فکری به شمار می رود.

+ چه نتایجی بر این ادعا مترتب است؟

– نتیجه‌اش این است که اسلام هم هست و هم نیست. هست اما بی‏‌خاصیت و بی‏‌اثر. اسلامی که دیگه قادر به زندگی‌سازی، ستم‌سوزی، حرکت‌آفرینی، حرارت‌بخشی، جنبش‌زایی، بصیرت‌افزایی و قدرت برانگیزندگی نیست. مثل یک درخت پژمرده آفت زده‌ است که سرِ پاست اما افسرده، بی‌رمق و ناتوان و نیست. چون از روح و معنا تهی شده است.

+ مصادیق این بحث کدام است؟

– مانند تحقیر و خوار شمردن تاثیر عمل در سعادت انسان. وقتی تعلیم و تربیت اسلامی بر عنصر عمل تاکید دارد و سرنوشت انسان در گرو عمل اوست، پس باید تلاس و کوشش کرد. که «وَ انْ لَیسَ لِلْانْسانِ الّا ما سَعی‏» برای بشر جز آنچه که کوشش کرده است نیست. اما همین اندیشه قرآنی و منطق عقلانی چنان استحاله شده و از حیز انتفاع ساقط شده که ایمان جای عمل را گرفته است. می‌گویند اساس ایمان است. اگر ایمان درست بود عمل اهمیتی ندارد و روشن است که اگر ملتی به عمل بی‌اعتنا باشد، چه بر سر آن ملت می‌آید.

+ یعنی مفاهیم دینی را از معنای حقیقی‌شان خارج کردند؟

– هم خارج کردن و هم ضد معانی اصلی و اولیه‌اش را بر آنها بار کردند. مثلا معنای توکل، زهد و صبر را بر خلاف معنای حقیقی‌شان معنا و ترویج کردند که البته از این نمونه‌ها بسیار است.

+ آیا ایران امروز نیز به این آفات مبتلاست؟

– انقلاب اسلامی توانست به معنای حقیقی کلمه موجب احیای اندیشه دینی شده و کاروان بازگشت به خویشتن اسلامی را منزل‌ها به جلو براند. اما هنوز تا رسیدن به سر منزل مقصود راه‌های طولانی باید بپیماید.