ماه رجب؛ زمانی که خطاها سنگین‌تر و فرصت‌ها آسمانی‌ترند

به گزارش پایگاه فکروفرهنگ مبلغ، ماه رجب، ماهی بزرگ و ویژه است؛ آن‌چنان که برخی رفتارهایی که در زمان‌های دیگر خطا به شمار نمی‌آیند، در این ماه ناپسند و حتی خطا تلقی می‌شوند. «حرمت» در اینجا نشانه‌ی عظمت است؛ عظمت زمانی و مکانی که انسان را به مراقبت بیشتر فرا می‌خواند.ماه رجب از «اشهر حُرُم» است؛ یعنی حرمت آن، فراتر از حرمت زمان‌های دیگر است. این ماه، همچون شب قدر، ظرفیتی ویژه برای رشد، تزکیه و تقرب دارد. در چنین زمانی، هر لغزش و خطایی به آسانی پذیرفته نمی‌شود و مراقبت بیشتری می‌طلبد.
حرمت قائل شدن برای ایام خاص، انسان را به رشد می‌رساند؛ چراکه فهم حریم‌ها، عقلانیت را شکوفا می‌کند و جان را برای پذیرش نور الهی آماده می‌سازد. رجب، ماه تمرین حرمت‌داری است؛ تمرینی برای انسان شدن است.به‌طور مثال در اعتکاف که اوج حضور در حریم الهی است ـ اعمالی مکروه شمرده شده‌اند؛ مانند نگاه کردن به آینه یا جدل و بحث‌های بیهوده. علت این کراهت‌ها، حضور در حریمی عظیم و قدسی است؛ جایی که دل باید از هرچه غیر خداست، تهی شود.

از نشانه های ویژه بودن این ماه می‌توان به این چند نمونه اشاره کرد:
۱فردصدقه دهنده در ماه رجب، در قیامت با کرامت ویژه‌ای مورد توجه قرار می‌گیرد و حتی یک روز روزه در این ماه، موجب آمرزش گناهان می‌شود.

۲شب‌زنده‌داری در رجب، انسان را به ساحت نور و بیداری نزدیک‌تر می‌کند؛ به‌ویژه آنکه آغاز این ماه با ولادت امام محمد باقر علیه‌السلام همراه است و در ادامه، لیلهالرغائب، میلاد امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، ایام‌البیض و عید مبعث را در خود جای داده است.

۳در روایات آمده است که در روز قیامت ندا داده می‌شود: «أین الرجبیّون؟» رجبیون با تاجی بر سر و در حالی که فرشتگانی در دو سوی آنان قرار دارند، حاضر می‌شوند. آنگاه خداوند متعال می‌فرماید: اینان بندگانی هستند که به آنان کرامت عطا می‌شود. رجبیون، مؤمنانی‌اند که ایمانشان در عمل و صبر جلوه‌گر شده؛ همان‌گونه که مؤمنان سوره‌ی عنکبوت معرفی شده‌اند.
.