فضای عمومی و شبکههای اجتماعی این روزها بیش از هر زمان دیگری میزبان موجهای سنگین قضاوت و محکومکردن دیگران است؛ اما ریشههای روانشناختی این رفتار دوگانه چیست و چرا میان نقد عادلانه و محکومکردن شخصیت دیگران فاصله زیادی وجود دارد؟
چرا بعضی افراد بهجای اصلاح رفتار خود، مدام در جستوجوی عیبهای دیگراناند؟ پیامبر اکرم(ص) و امام علی(ع) در سخنانی تأملبرانگیز، بر ضرورت عیبپوشی، حفظ آبروی دیگران و پرهیز از عیبجویی تأکید کردهاند؛ توصیههایی که میتواند نگاه ما را به قضاوت درباره دیگران تغییر دهد.
انتقادهای مداوم خانواده همسر درباره نظافت و نظم خانه، اگر بهدرستی مدیریت نشود، میتواند به دلخوری و تنش در زندگی مشترک بینجامد. کارشناس خانواده با تأکید بر «هوشمندی در پیشگیری» و «مرزبندی محترمانه»، دو راهکار کاربردی برای مواجهه با این رفتارها ارائه میکند.
امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) در حدیثی حکیمانه، ریشه عیبجویی و اشاعه عیب دیگران را آشکار میکنند و میفرمایند کسانی که خود گرفتار عیب هستند، برای توجیه کاستیهای خویش، از بازگو کردن عیبهای دیگران استقبال میکنند.