انسان امروز در لابهلای چرخدندههای زندگی ماشینی و روزمرگیهای پرهیاهو، بیش از هر زمان دیگری احساس تنهایی و خستگی میکند. در این میان، حماسه پیادهروی اربعین همچون چشمهای زلال، روح تشنه و خسته انسان مدرن را سیراب کرده و آرامشی از جنس آسمان را به او هدیه میدهد.
رودخانهٔ فطرت در اعماق وجود هر انسانی جاری است؛ خداجو، تشنهٔ حقیقت و میل به سوی مبدأ پاک. اما بسیاری از ما، بیآنکه بدانیم، بر روی این رودخانه پل نمیزنیم. پلی که اهل بیت (ع) هستند؛ واسطهای رحمتگونه برای اتصال دل به خدا. این افراد را در اطرافمان میبینیم: مسلماناند، شیعهاند، اما نه نماز میخوانند، نه با اهلبیت انسی دارند. درگیر ظاهر و مد و تیپ و ناخن و رنگ مو شدهاند، اما شبها از بیخوابی و استرس و حجم قرصهای خواب شکایت دارند. نگاهشان پریشان و تهی از آرامش حقیقی است. آنها فطرت خود را خفه کردهاند و حالا نتیجهاش شده تشویشی که هیچ عمل زیبایی درمانش نمیکند.
یک استاد دانشگاه گفت: در شرایطی مانند بحران یا جنگ که نسبت به اتفاقات جاری کنترل نداریم و آینده نیز مبهم است، با برنامهریزی، تعیین اهداف و مشخصکردن اهداف کوتاهمدت و بلندمدت میتوانیم ترس و اضطراب را در وجود خود کاهش دهیم.
دعا یکی از راه های ارتباط با پروردگار هستی به شمار می رود که گاهی اوقات آرامش بی نظیری را به فرد دعا کننده می بخشد. دل انسان تنها با یاد خدا آرامش می یابد.
ویدیوی توضیحات حجت الاسلام نظافت را مشاهده می کنید.