مولوی شمسالدین ابراهیمی با تبیین آیه «إِنَّ هٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً» آنرا فراتر از یک گزاره فردی دانست و بهعنوان بیانیهای برای توحید اجتماعی معرفی کرد و گفت: این برداشت بر نفی فرقهگرایی، تقویت همدلی دینی و شکلگیری وحدت تمدنی بشر بر محور ربوبیت واحد تأکید دارد.
یک کارشناس مذهبی با تکیه بر آموزههای قرآن و نهجالبلاغه، از پیوند میان گناه، کاهش برکات، کمبارشی، خشکسالی و برخی آسیبهای اجتماعی سخن گفت و تأکید کرد: جهان بر اساس سنت اسباب و مسببات اداره میشود؛ سنتی که در آن، اراده الهی پشت همه رخدادها جریان دارد و رفتار انسان نیز میتواند در گشایش یا تنگی زندگی فردی و جمعی اثر بگذارد.
احساس استقلال و خودباوری ملی در دوران انقلاب اسلامی و پس از آن، برگرفته از درسهای قرآن است.
وقتی به خانه بازگشت، خودش همچنان 50 ساله بود، اما پسرش که هنگام رفتن او هنوز به دنیا نیامده بود، حالا 100 سال سن داشت!
متخصص حوزه مهدویت در همدان به بررسی نقش امید در یک جامعه مهدوی پرداخت و گفت: وقتی در یک جامعه و فرد امید مهدوی وجود داشته باشد در آن جامعه نیز روحیه صبر و مقاومت گسترش خواهد یافت. امید مهدوی انسان را به پذیرش مسئولیت اجتماعی و کنشگری فعال دعوت میکند. این امید باعث میشود که فرد تنها منتظر معجزه نباشد بلکه خود در مسیر اصلاح و بهبود جامعه تلاش کند.
آموزههای قرآن و اهل بیت (ع) نشان میدهد که فضیلتهای اخلاقی در اسلام اساس حیات اجتماعی هستند، در حالی که در غرب ارزشهایی مانند موفقیت فردی و سود شخصی جایگزین آنها شدهاند.
کارشناس قرآنی گفت: صلح و دفاع مشروع متناقض نیستند و یکی جای دیگری را نمیگیرد. صلح، نگرشی اصیل و اولویتدار است اما در شرایطی که تجاوز صورت گیرد و دشمن مرزهای اخلاقی و حقوقی را بشکند، دفاع مشروع نه تنها مجاز، بلکه الزامی دینی است.