اعلامیه جهانی حقوق بشر بر پایه کرامت ذاتی انسان بنا شده است؛ ایده‌ای که اگرچه در قالب حقوق مدرن صورت‌بندی شد، اما ریشه‌های عمیقی در الهیات ادیان ابراهیمی دارد.
در روزگاری که زیست انسانی با داده، شبکه و الگوریتم گره خورده است، تقلیل مسئله اینترنت به یک ابزار فنی ناکارآمد خواهد بود؛ بازخوانی منظومه اخلاقی رساله حقوق امام سجاد (ع) نشان می‌دهد اگرچه این متن کهن در پی تأسیس حقوق مدرن سایبری نبوده، اما منطق بنیادین آن در پیوند میان «حق، ابزار، قدرت و مسئولیت» می‌تواند مبنایی بومی و عمیق برای بازتعریف حدود حکمرانی، صیانت از حریم خصوصی و مهار دست‌اندازی به حقوق بنیادین شهروندان در زیست‌بوم دیجیتال ایران فراهم کند.
نگاه دینی به دخانیات تنها در پرسش حلال و حرام خلاصه نمی‌شود؛ دین، بدن، آرامش خانواده و آینده نوجوان را هم در دایره مسئولیت اخلاقی قرار می‌دهد.
بررسی آموزه‌های فقهی نشان می‌دهد که قربانی کردن نه یک عمل خشونت‌آمیز، بلکه آیینی قدسی با رعایت دقیق‌ترین اصول اخلاقی و انسانی در قبال حیوانات برای تامین نیاز محرومان است.