متأسفانه لفظ عرفان و عارف در عصر ما مورد سوءاستفاده و منحرف کردن مردم از تعالیم واضح دین شده است. اطلاق این لفظ بر هر مسلمانی که معرفت به توحید خدا و سائر عقائد حقه داشته باشد جائز است هر کس از تعالیم و هدایت های قرآن و حدیث بیشتر اطلاع داشته باشد عارف و با معرفت است و هر کس در خلقت آسمان و زمین و آیات الهی و عجائب عالم آفرینش و عظمت و وسعت عالم و دلائل بی شمار بر علم و قدرت و حکمت خدا بیش تر فکر کند علم و عرفانش بیشتر است.
عرفان به عنوان یك دستگاه علمی و فرهنگی دارای دو بخش است : بخش عملی و بخش نظری.