در شرایطی که افزایش هزینه‌های زندگی، کاهش قدرت خرید و فشارهای اقتصادی، معیشت بسیاری از خانواده‌ها را تحت تأثیر قرار داده است، آموزه‌های قرآن تنها بر صبر در برابر دشواری‌ها تأکید نمی‌کند؛ بلکه حمایت از اقشار نیازمند، اصلاح الگوی مصرف، رعایت حقوق دیگران و حفظ اخلاق اقتصادی را نیز بخشی از مسئولیت مؤمنان در مواجهه با بحران می‌داند.
آب آن‌قدر در زندگی روزمره ما حضور دارد که گاهی ارزش واقعی‌اش را فراموش می‌کنیم؛ اما قرآن با یک پرسش تکان‌دهنده هشدار می‌دهد: اگر روزی آب به اعماق زمین فرو برود، چه کسی می‌تواند آن را دوباره به ما بازگرداند؟ امروز اسراف، آلودگی، کاهش بارندگی و تغییرات اقلیمی این پرسش را بیش از همیشه جدی کرده‌اند.
مصرف‌گرایی در جهان معاصر تنها یک رفتار اقتصادی ساده نیست، بلکه به یک پارادایم فرهنگی و اجتماعی بدل شده است که تمام شئون زندگی بشر را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
صرفه‌جویی فقط کم مصرف کردن نیست؛ یعنی قدر چیزی را دانستن پیش از آن‌که دیر شود. یعنی یادمان نرود پشت هر لقمه نان، هر قطره آب و هر واحد برق، زحمت، هزینه و منابعی نهفته است که به سادگی به دست نیامده‌اند. وقتی این نگاه در خانه‌ها، مدرسه‌ها و محل کار جا بیفتد، دیگر صرفه‌جویی یک سختگیری آزاردهنده نیست، بلکه به نشانه‌ای از مسئولیت‌پذیری و احترام به زندگی تبدیل می‌شود.
پژوهشگر حوزوی به تبیین جایگاه اعتدال و پرهیز از اسراف در آموزه‌های دینی پرداخت.
امام شهیدمان معتقد بودند که اسراف یک "عیب ملی" است و اینک ما باید با عزم و اراده ملی و البته توجه به اصل برنامه‌ریزی هدفمند به دنبال رفع این عیب مهم و بزرگ باشیم تا ایران اسلامی هر چه بیشتر و بهتر در مدار رشد و پیشرفت به حرکت خود ادامه دهد.
جنگ فقط صدای رادار و انفجار نیست. بخش خاموش‌تر آن روی میز تحریریه‌ی دشمن طراحی می‌شود: «ریختن فشار بر سفره‌ها و خالی کردن شبکه انرژی.» اما روایت امروز، روایت شرم و لکنت نیست. روایت زنانی است که بلدند در میدان خاموش قبض برق، فاتح باشند.