در میانه هجوم پیامهای بیپایان و دغدغههای اقتصادی، بسیاری از ما گمان میکنیم فرصتی برای خلوت با خدا نمانده، در حالی که مشکل اصلی در شلوغی ساعتها نیست بلکه در پراکندگی دلهاست.
دگرگونی در مفهوم امنیت اقتصادی و غفلت از باور به رزق مقدر، جامعه امروز را با بحران فرسایش روانی و مسابقه پایانناپذیر انباشت سرمایه روبهرو کرده است. روایتی از پیامدهای اجتماعی حرص که ساختارهای اخلاقی و روابط انسانی را دستخوش تغییر قرار میدهد.