مبلغ در این گزارش تحلیلی به بررسی ماجرای تاریخی عرضه عقاید توسط حضرت عبدالعظیم به امام هادی علیه السلام پرداخته و درس‌های این رفتار را برای دین‌داری در جهان پرشبهه امروز بازخوانی می‌کند.
عصر امام هادی(ع) دوره تشدید کنترل عباسیان بر امام و شیعیان بود؛ محدودیت رفت و آمد، رصد ارتباطات و فشارهای امنیتی، شکل تازه‌ای به رابطه جامعه شیعه با امامت داد. در همین فضا، نقش امام در حفظ شبکه وکالت، تقویت پیوندهای اعتقادی و تولید متون هویت‌ساز مانند زیارت جامعه کبیره، به یکی از فصل‌های تعیین‌کننده امام‌شناسی شیعه تبدیل شد.
در روایتی از امام هادی آمده است که با روزها دشمنی نکنید که منظور از روزها ما معصومین هستیم.
سید محمد، فرزند بزرگ امام هادی (علیه‌السّلام) بود. نقش و تلاش های او طوری بود که بسیاری می‌پنداشتند سید محمد، جانشین و امام پس از پدر است.
گاهی افراد این‌گونه می گویند که چه روزِ نحسی، چه شبِ بدی، عجب آفتابِ بیخودی، چه هفته بیهوده ای یا چه بارانِ بدموقعی در حالی که شب و روز بد نمی شوند.
وضعیت جوامع اسلامی در دوران امام هادی(ع) چگونه بود؟
مبلغ/ معاون فرهنگی علمی آستان عبدالعظیم الحسنی(ع) طی یک نشست خبری با بیان اینکه شعار ایام رحلت حضرت عبدالعظیم(ع) «جهاد و هجرت» است به تشریح جزئیات برنامه‌های این ایام پرداخت.
مبلغ/ هادی سروش در مطلبی با عنوان «امام هادی و عقلانیت در مقابل مدعیان دین» به مناسبت ولادت امام هادی(ع) این گونه آورده است: