اهل بیت (ع) و هدایت افراد، دو رکن اساسی در آموزه‌های اسلامی هستند که پیوندی ناگسستنی با یکدیگر دارند. خاندان پاک پیامبر خدا (ص) نه تنها مظهر فضائل اخلاقی و انسانی هستند، بلکه به عنوان چراغ‌های هدایت، نقش بی‌بدیلی در راهنمایی و سعادت بشریت ایفا می‌کنند.
امیرالمؤمنین تأکید دارند به جای تمرکز بر شخصیت افراد با فحاشی، بر تبیین و نقد عملکردها و اعمال باطل آنها تمرکز کنیم. این کار نه از روی مصلحت، بلکه برخاسته از عمق ایمان و یقین به حقانیت مکتب بود؛ زیرا دعوت حقیقی با محبت اثرگذار است نه خشونت.
صدقه، به‌عنوان یکی از زیباترین اعمال انسان، نه تنها در زندگی اجتماعی اثرگذار است، بلکه نقشی بی‌بدیل در تزکیه نفس و پاکیزگی روح دارد. آموزه‌های اهل‌بیت(ع) صدقه را راهی برای تقرب به خداوند و آرامش درونی معرفی کرده‌اند.
امام صادق علیه السلام: هر که در راه خدا و برای خدا به دیدن برادر خود رود، در روز قیامت میان جامه‌هایی از نور می‌خرامد و بر هر چه می‌گذرد آن را روشن می‌کند.
روایات اهل البیت علیهم السلام بیانگر خبر و اطلاع داشتن اموات و مردگان از برخی امور دنیا و اهل آن است.
حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان به ثمرات عملی اتصال به قرآن و اهل‌بیت(ع) پرداخت و گفت: انسانی که با عمل به نسخه قرآن و تمسک به اهل‌بیت(ع) پاکسازی شود، به "عبدالله" تبدیل می‌شود. برای چنین انسانی، عبادت شادی و آرامش است.
عزاداری صحیح آن شکل از عزاداری است که ائمه خود انجام داده اند یا در حضور ایشان انجام شده است و در نمونه های متعدد در روایات نقل شده است.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی با بیان اینکه داشتن «نگاه جنسیتی»، بزرگترین ظلم در طول تاریخ بشریت به زنان بوده است، گفت: در حالیکه در تعالیم و معارف اسلام زن در کنار مرد قرار گرفته است و دو قهرمان زن و انسان ساز آن یعنی حضرت فاطمه زهرا(س) و حضرت زینب (س) این بینش جنسیتی را به بینش هویتی تبدیل کردند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شناخت قرآن مراحلی دارد؛ از تلاوت و تدبّر گرفته تا درک و عمل. اما یکی از والاترین و در عین حال کمتر درک‌شده‌ترین مراحل آن «تفقّه» است؛ مرحله‌ای که تنها به معنای دانستن یا فهمیدن ظاهری نیست، بلکه نوعی درک ژرف و رسوخ‌یافته در جان انسان است. بنابر […]
برزخ مرحله‌ای میانی از حیات انسان است که در آن، روح با بدنی مثالی و لطیف ادامه زندگی می‌دهد؛ بدنی بی‌جرم و بی‌زمان که می‌تواند گذشته و آینده را طی کند.
مفسر قرآن کریم با بیان اینکه آن چه به منزله معرفی خود اهل بیت(ع) است، همان چیزی است که به منزله معرفی قرآن است؛ اگر قرآن به حق سخن می‌گوید، اهل بیت(ع) نیز به حق سخن می‌گویند و اگر جایی سکوت کردند به حق بوده است. امام على(ع) در توصيف پيامبر(ص) فرمود: في صفةِ النبيِّ(ص): كلامُهُ بَيانٌ، و صَمتُهُ لِسانٌ؛ سخنش، بيان (روشنگر) بود و سكوتش، زبان (با معنا). در خطبه ۱۴۷ هم در مورد اهل بیت(ع) فرمود: نه خودشان در برابر دین هستند و نه با هم اختلاف دارند.
با توجه به اهمیت تولّی و تبرّی و نقشی که این دو در زندگی فردی و اجتماعی اهل ایمان دارند، خداوند متعال در قرآن کریم و به تبع آن پیامبر اکرم (صلی‌الله علیه و آله) و امامان معصوم (علیهم‌السلام) در موارد متعدّدی به بحث از دو موضوع یادشده پرداخته و در مورد کسانی که شایسته است مؤمنان آنها را به عنوان دوستان و سرپرستان خود برگزینند می پردازد، در این جا به مواردی از آنها اشاره می شود.
کارشناس تاریخ اسلام گفت: ورود حضرت معصومه (س) به قم در سال ۲۰۱ قمری، نقطه عطف جایگاه تاریخی این شهر در جهان تشیع بود.
چرا ایران سرشار از امامزاده‌هاست، اما عربستان نه؟ راز این تفاوت شگفت‌انگیز در تاریخ پرفرازونشیب این دو وجود دارد که در این مصاحبه به آن پرداخته شده است.
همیشه از گذشتگان ما یاد شده است که اموات شبهای جمعه به خانه خود سر می‌زنند، اما این موضوع چقدر صحت دارد؟
خیانت، به عنوان یکی از گناهان کبیره، در قرآن کریم و روایات اهل‌بیت(ع) مورد نکوهش قرار گرفته است. این گناه، نه تنها به روابط فردی آسیب می‌زند، بلکه بنیان‌های اجتماعی را نیز متزلزل می‌کند.
حجت‌الاسلام والمسلمین علوی به تبیین سنت الهی امتحان و ابتلاء در نظام آفرینش و اهمیت آن در تاریخ انبیا و امت اسلامی پرداخت و با اشاره به وقایع شب عاشورا، مفاهیم وفاداری و شفاعت را بررسی کرد.
اگر در اخبار اهل بیت ـ علیهم السلام ـ تأمل شود معلوم مى گردد که مقام نبوت و امامت یک مقام ظاهرى ناچیز نیست که هر کسى صلاحیت آن را داشته باشد بلکه نبوت مقام ارجمندى است که شخص واجد آن مقام با حق تعالى ارتباط و اتصال داشته از افاضات و علوم عوالم غیبى برخوردار مى شود، احکام و قوانین الهى بر باطن و قلب نورانیش وحى و الهام مى گردد و به طورى آنها را دریافت مى کند که از هر گونه خطا و اشتباهى معصوم است.
نماهنگ «شاه غریب» با مداحی مشترک حاج هادی کاظمی از ایران و فؤاد عیسی‌اف از گرجستان، در برنامه زنده شبکه سحر آذری رونمایی شد و با استقبال گسترده مخاطبان در آذربایجان، گرجستان و ترکیه روبه‌رو گردید.
زینت دادن انسان به آموزه‌های قرآنی و عمل به دستورات آن، انس گرفتن به این کتاب آسمانی است.
باید از همه شهدای کربلا یاد کرد و نام برد حتی اگر نام دشمن بر روی آنها باشد مانند یزید بن زیاد، از سوی دیگر این نام‌گذاری‌ها چیزی را اثبات نمی‌کند.
هر زمانی جامعه به مضطرترین حالت خود رسید و احتیاج واقعی به امام زمان(ع) پیدا شد و مردم با تمام وجود احساس نیاز به حجت الهی کردند و راه نجات بشریت را منحصر در ظهور دیدند، درخشان ترین نقطه امید برای ظهور امام زمان(ع) است.
از امام حسين عليه السلام نقل است كه فرمودند: براى من ثابت است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده: بهترين كارها پس از نماز، دلِ مؤمنى را شاد كردن است، اگر گناهى در كار نباشد.
آیت الله بهجت از روضه‌های صریح و بی‌پرده خوششان نمی‌آمد گویا اینگونه روضه‌ها را تکرار بی‌حرمتی و بی‌ادبی می‌دانستند. گاهی به بعضی می‌فرمودند: «این شعر را دیگر نخوانید.»
در احادیث «کربلاء» همراه با واژگان‌های «کرب» و «بلا» یعنی درد و بلا و اندوه و مصیبت مورد استفاده قرار گرفته است که البته نمی‌توان گفت که مراد از این دسته از روایات، بیان معنای لغوی کربلاء است، بلکه شاید همنشینی این واژگان‌ها تنها به دلیل آرایه‌های ادبی؛ مانند سجع و جناس باشد.
در جامعه عربستان جنگ و منازعه، عرفی رایج بود و به صورت جنگ‌های نامنظم، محاصره شهر‌ها و تعدی به کاروان‌ها به بی‌رحمانه‌ترین وجه صورت می‌گرفت.
در منابع فقهی و سیره ی اهل بیت علیهم السلام، برای روز دوشنبه، اعمال و اذکاری توصیه شده است. در برخی از روایاتِ توصیه ای، اینگونه آمده است که در هنگام پایان روز دوشنبه و پنج شنبه، اعمال انسان، مخصوصاً مسلمین و به طور ویژه، شیعیان، بر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و امامان معصوم علیه السلام عرضه می گردد. از این رو شایسته است پیش از زوال این دو روز، خودمان به حساب اعمال و کارهایمان بپردازیم و استغفار نماییم.
شیطان؟ دوستان ناباب؟ اینها دشمن هستند اما دشمن اصلی چیز دیگری است که در کتابهای معارف اسمش را «نفس» گذاشته‌اند.
سلام دادن به تمام مؤمنان از توصیه‌های قرآنی بوده و اختصاصی به معصومان(ع) ندارد ولی واضح است که ارزش سلام به آنان بالاتر از سلام به دیگران است.
اهل بیت وحی بر اساس علم لدنی و الهام وحیانی، نه تنها پرده از اسرار پیچیده‌ی خلقت و هستی برداشته‌اند، بلکه راهنمایی‌هایی دقیق و جامع برای زندگی دینی، انسانی و علمی ارائه داده‌اند که تا قیامت راهگشا و هدایت‌گر است.