امید به رحمت الهی و شفاعت، مجوزی برای گناه نیست؛ چراکه گناه می‌تواند روح انسان را آلوده کند و زمینه توفیق توبه را از بین ببرد. در مکتب اهل‌بیت(ع)، اوج بندگی، پرستش عاشقانه خداوند است؛ نه معامله‌ای برای رسیدن به بهشت یا فرار از جهنم.
امام حسن مجتبی (ع) در یک روایت کوتاه اما ژرف، چهار ستون اصلی زندگی اخلاقی را کنار هم می گذارد؛ عفت در برابر محرمات، رضایت به روزی خدا، خوش رفتاری با همسایه و همنشین، و رفتار با مردم بر پایه همان چیزی که برای خود می پسندیم.
حضرت آیت‌الله شهید خامنه‌ای با حقیر شمردن ثروت و قدرت به عنوان هدف زندگی، راه نیل به بندگی را همراهی با جبهه حق دانسته و بر ضرورت انس با قرآن و تفکر برای برنامه‌ریزی صحیح در مسیر آینده تاکید کردند.
روز عرفه فرصتی است برای برنامه‌ریزیِ کلان برایِ آینده. پس از اینکه انسان در این روزِ عظیم، روحِ خود را صیقل داد، باید برایِ حفظِ این دستاوردها برنامه داشته باشد. اعمالِ روز عرفه، تنها برایِ همان یک روز نیست، بلکه یک “نقطه عطف” برایِ تغییر است. انسان باید تصمیم بگیرد که پس از عرفه، چگونه با گناهانِ گذشته مقابله کند، چگونه روابطِ خود با خانواده و جامعه را بهبود بخشد و چگونه برنامه‌یِ روزانه‌یِ خود را به سمتِ تعالی تغییر دهد.
فیض کاشانی در این سروده، با نفی «بندگیِ عادتی»، اخلاص و حضور قلب را جوهر عبادت می‌خواند. او هشدار می‌دهد که وسواس، سارقِ وقتِ فضیلت است و تنها راهِ رسیدن به راحتِ ابدی، تقواست.
توحید یکی از مباحث ریشه‌ای و اصلی در علوم دینی و عقاید قرآنی است. اهمیت این علم از آن جهت است که به خالق هستی می‌پردازد و بی‌نظیر بودن خداوند را از جهات مختلف بیان می‌کند. توحید پایه و اساس دیگر علوم عقایدی است.
سخنران حرم بانوی کرامت با بیان اینکه یکی از اسامی ماه شعبان، رضوان است، گفت: مقام رضوان به معنی رضایت از خداوند است که آخرین مرحله سیر و سلوک الی الله است و در روایت داریم بهترین بندگان خدا افرادی هستند که خدا از آنها راضی باشد و آنها نیز از خدا راضی باشند.