«زبان قرآن» یکی از مباحث مهم در علوم قرآنی است. گرچه قرآن کریم به زبان عربی نازل شده است، اما بحث درباره زبان قرآن تنها به نوع زبان و واژگان عربی آن محدود نمی‌شود. در این حوزه، موضوعاتی همچون ساختار و ویژگی‌های زبان قرآن، شناخت و معنای گزاره‌های قرآنی، انگیزانندگی زبان قرآن، کارکردهای آن و چگونگی ارتباط زبان قرآن با مخاطبان مورد بررسی قرار می‌گیرد.
تاویل قرآن، واقع و حقیقت معانی آیات، در قالب علت غایی یا نتیجه یا وقوع خارجی عمل یا خبر است.کلمه «تاویل» در هفت سوره قرآن و هفده بار به کار رفته است. در آیه ۷ سوره آل عمران، ضمن تصریح بر تأویل داشتن آیات قرآن (همه یا فقط آیات متشابه) و این‌که تأویل آن را جز خدا کسی نمی‌داند، به «راسخان در علم» اشاره شده است؛ آنان از عمق جان ایمانشان را به الهی بودن تمام آیات باز می‌گویند (یَقُولُونَ آمنّا بِهِ کلٌّ مِنْ عِنْد ربِّنا).