یک استاد و پیشکسوت قرآن کریم با اشاره به ماجرای عثمان بن حنیف، والی بصره، و حضور وی در یک مهمانی اشرافی گفت: این ماجرا یکی از نمونههای روشن در سیره حکمرانی امام علی(ع) درباره ضرورت سادهزیستی کارگزاران است؛ ماجرایی که حضور یک مسئول در چنین مجلسی، واکنش و توبیخ امیرالمؤمنین(ع) و انتقاد جدی ایشان نسبت به فاصله گرفتن مسئولان از زندگی مردم را به دنبال داشت.
سید غلامرضا روحانی، مشهور به «اجنه»، از چهرههای ماندگار طنز و فکاهی معاصر ایران بود؛ شاعری که با زبان ساده و آشنای مردم، از فقر، گرانی، تجملگرایی، فاصله طبقاتی و گرفتاریهای روزمره جامعه گفت و بسیاری از سرودههایش به ترانه و ضربالمثلهای ماندگار تبدیل شد. او که محمدعلی جمالزاده لقب «رئیس طایفه فکاهیسرایان» را برایش برگزیده بود، توانست دردهای اجتماعی زمانه خود را چنان با طنز درآمیزد که پس از دههها، هنوز «ماشین مشدی ممدلی» و دیگر اشعارش برای مخاطب امروز آشنا و شنیدنی باشد.
کارشناس خانواده، با بیان اینکه بسیاری از فشارهای تجملگرایانه ساخته ذهن زوجین است، گفت: رفتار و منشِ انسانی بسیار فراتر از قیافه یا تجملاتِ خانگی در ثبات و ماندگاری زندگی نقش دارد.
در سالهای اخیر، سیاستگذاران با تصویب قوانینی همچون «جوانی جمعیت» تلاش کردهاند سدی را که در مسیر رشد جمعیت ایران شکل گرفته، بشکنند، اما بهنظر میرسد این مسیر، پیچیدهتر و پرهزینهتر از آن باشد که صرفاً با مشوقهای مالی یا قانونی قابل عبور باشد.
یکی از عمیقترین تحولات در نهاد خانواده، تغییر در نقشهای سنتی زنان و مردان است. ورود گسترده زنان به عرصههای تحصیلی و اشتغال، توازن قدرت را در داخل خانواده دگرگون کرده است.
رهبر معظم انقلاب 7 شاخصه را برای پرهیز از تجملگرایی بیان میفرمایند.
زندگی پرزرقوبرق و نمایش مداوم ثروت، شاید در نگاه اول نشانه موفقیت به نظر برسد، اما پشت این ظاهر فریبنده، بحرانی خاموش در حال شکلگیری است؛ بحرانی که از فرسایش آرام ارزشهای اخلاقی آغاز میشود و تا تضعیف خانواده، اقتصاد و هویت اجتماعی امتداد مییابد. تجملگرایی و اشرافیگری امروز، دیگر یک انتخاب شخصی نیست، بلکه به چالشی فراگیر برای جامعه تبدیل شده است.
حضرت آیت الله مکارم شیرازی راه حل بسیاری از مشکلات اجتماعی را عمل به اصل «ساده زیستی» دانستند و گفتند: ریشه بسیاری از بحرانهای اجتماعی، ورود زندگیها به مرحله تجمل و چشموهمچشمی است.