مواجهه با بیماری‌های سخت، فراتر از یک چالش زیستی، بحرانی وجودی است که تار و پود روح انسان را درگیر می‌کند؛ جایی که معنویت‌درمانی با دو بال دعا و توکل، بستری برای معنابخشی به رنج و مهار فرسایش درونی بیمار فراهم می‌سازد.
درد، فقط جسم را درگیر نمی‌کند؛ گاهی آرامش روان و دل انسان را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. در آموزه‌های اسلامی، دعا و ذکر به‌عنوان راهی برای پناه بردن به خدا و طلب شفا مورد توجه قرار گرفته است. از دعاهای نقل‌شده از پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) برای دردهای عمومی گرفته تا آیات و سوره‌هایی از قرآن که با نیت شفا تلاوت می‌شوند، مجموعه‌ای از توصیه‌های معنوی برای لحظات بیماری و درد وجود دارد؛ البته در کنار بهره‌گیری از این آموزه‌ها، مراجعه به پزشک و پیگیری درمان پزشکی نیز ضروری است.