وعده بازشدن بخت، حل مشکلات خانوادگی و گشایش در زندگی؛ همین امیدها گاهی افراد را به دام مدعیان دعانویسی و طلسم‌نویسی می‌اندازد. اما ماجرا زمانی نگران‌کننده می‌شود که ترس از نیروهای ناشناخته، مراجعه‌های مکرر و هزینه‌های پی‌درپی، آرامش روانی و زندگی خانوادگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد؛ چرخه‌ای که خروج از آن، بیش از هر چیز به آگاهی و شناخت واقعیت نیاز دارد.
اگر قدرت مطلق در اختیار خداوند است و سحر و جادو نیز مورد رضایت او نیست، پس چگونه ممکن است جادوگر یا فردی که از جن کمک می‌گیرد، بتواند به دیگری آسیب برساند؟ پاسخ این پرسش در تفاوت میان «اذن الهی» و «رضایت الهی» نهفته است؛ تفاوتی که نشان می‌دهد اثرگذاری یک عامل در جهان، لزوماً به معنای تأیید و رضایت خداوند از آن نیست.
از «بازگشت معشوق» و «بخت‌گشایی» تا «طلسم رزق» و «شفای بیماری»؛ بازار رمالی و دعانویسی دیگر محدود به اتاق‌های تاریک و کاغذهای رمزآلود نیست و حالا در اینستاگرام و تلگرام، با چند تصویر شمع، وعده «نتیجه تضمینی» و تعرفه‌های چندمیلیونی به کسب‌وکاری پررونق تبدیل شده است؛ بازاری که در آن، اضطراب‌های اقتصادی، عاطفی و خانوادگی مردم به فرصتی برای فروش یک کالای نامرئی تبدیل می‌شود: اطمینان به آینده.
دعای دفع سحر حضرت علی (علیه السلام)، دعای مخصوص دفع سحر و جادو به نقل از امیرالمومنین (علیه السلام) که طبق نص روایت، در دفع سحر و طلسم موثر می باشد. این دعا همان دعای رفع سحر و جادو در مفاتیح است که مرحوم شیخ عباس قمی نقل فرموده است.
ساحران روش های متنوعی را برای بستن بخت دختران به کار می گیرند که همه آن ها شیطانی بوده و مشمول حکم محاربه با خدا هستند.
آدم‌ها در جنگ خسته و سردرگم شده‌اند و دلشان می‌خواهد یک نفر بهشان امید بدهد، حتی اگر آن یک نفر دروغگو باشد.
صحنه‌های پرهیاهوی جن‌گیری با فریاد، لرزش و دریافت حق‌الزحمه‌های سنگین این روزها سوژه‌ای جنجالی در شبکه‌های اجتماعی و محافل دینی شده است. اما بررسی‌ها نشان می‌دهد بسیاری از این رویدادها، بیش از آنکه برآمده از عالم غیب باشد، حاصل سوء‌تفاهم نسبت به اختلال‌های روانی و فقدان تشخیص علمی است؛ پدیده‌ای که دین و علم را در تلاقوی فهم درست واقعیت قرار می‌دهد.
باور به سحر و جادو هنوز در بخش‌هایی از جامعه رواج دارد و بسیاری از مشکلات زندگی به آن نسبت داده می‌شود؛ اما بررسی آیات قرآن، روایات و دیدگاه‌های روان‌شناختی نشان می‌دهد که تأثیر سحر، اگر هم وجود داشته باشد، محدود و وابسته به اذن الهی است و بزرگ‌نمایی آن می‌تواند آسیب‌های جدی اعتقادی و روانی به همراه داشته باشد.
رفتن پیش رمال و فالگیر هیچ توجیه شرعی یا عقلی ندارد و سود واقعی ایجاد نمی‌کند. این افراد صرفاً کسب‌وکار راه انداخته و پول می‌گیرند، مشکلات را حل نمی‌کنند. راه درست، استفاده از دعاهای معتبر و منابع دینی و پرهیز از افراد غیرمجاز است.
نسبت‌دادن مشکلات به امور ماورایی، نه‌تنها کمکی به حل مسئله نمی‌کند، بلکه به مرور باعث گسترش اضطراب، توهم و اختلال در تشخیص واقعیت می‌شود. دین با اینکه حقیقت سحر را تأیید کرده، اما اجازه نداده این موضوع به ابزار هراس یا توجیه مشکلات روزمره تبدیل شود.
راهکار حقیقی در برابر سحر و طلسم، همان توکل مطلق و اتکا به خداوند متعال است؛ زیرا این ذات اقدس الهی است که خیر و شر را به عنوان سنتی برای آزمون بشر جاری می‌کند.
آیت الله سیستانی از مراجع تقلید؛ به سوالی درباره جادو و جادوگری پاسخ گفتند.
سحر، جادو و طلسم از گناهان بزرگ است. دعانویسی و سحر و طلسمی که امروزه از سوی دعانویسان ترویج می‌شود بیشتر کلاه‌برداری و روشی برای درآمد و فریب مردم است.
با وجود پیشرفت‌های علمی و دسترسی گسترده به اطلاعات، بازار داغ رمالی و طلسم‌نویسی نه‌تنها فروکش نکرده، بلکه با موجی تازه در فضای مجازی شعله‌ور شده است؛ سودجویان حالا تا عمق خاک قبرستان‌ها پیش رفته‌اند و خرافه را به حریم مردگان نیز کشانده‌اند.