نفوذ همیشه از یک دعوت مستقیم یا گفت‌وگوی اعتقادی آغاز نمی‌شود؛ گاهی از یک دوستی، یک گفت‌وگوی ساده، حضور در یک جمع اجتماعی یا حتی بازتعریف مفهومی آشنا مانند «آزادی»، «زن»، «پیشرفت» و «دین» شروع می‌شود و آرام‌آرام به تغییر نگرش و هویت می‌رسد. پژوهشگر حوزه بهائیت و جریان‌های انحرافی،با تشریح شیوه‌های جذب و اثرگذاری این جریان، از «مهندسی معنا»، ارتباط‌گیری تدریجی و شبکه‌سازی اجتماعی می‌گوید و تأکید دارد که در برابر چنین فرآیندی، صرفاً بستن راه ارتباط کافی نیست؛ خانواده و جامعه باید با تقویت قدرت تحلیل و ایجاد «مصونیت فعال»، امکان پرسشگری و تشخیص را در نسل جوان تقویت کنند.
امام حسن عسگری(ع) با روش‌های فرهنگی و تربیتی تلاش می‌کردند تا جامعه شیعیان را نسبت از خطرات فکری آگاه و اعتقادات اصیل اسلامی را تثبیت کنند. یکی از مهم‌ترین اقدامات ایشان، تبیین جایگاه امامت بود.
معنویت انقلاب اسلامی برخلاف یوگا و قانون جذب که فرد را در لاک انزوا و خودخواهی فرو می‌برند، انسان را به مسئولیت اجتماعی، خدمت به مردم و مبارزه با ظلم فرا می‌خواند؛ آرامشی فعال که به جای فرار از جامعه، آن را متحول می‌سازد.