سلمان فارسی تنها یک صحابیِ بزرگ نبود، او تجسمِ زنده یِ پرسشگری است که با پشت پا زدن به میراثِ موروثی و ساختارهایِ فکریِ زمانه، خطرِ عبور از مرزهایِ جغرافیایی و فرهنگی را به جان خرید تا حقیقت را نه در کتابهایِ پدران، بلکه در تجربه یِ زیسته یِ خویش بیابد. او الگویِ انسانِ معاصری است که میخواهد در عصرِ هیاهو و تعصب، به جایِ تقلید، راهی به سویِ آگاهیِ اصیل بگشاید.