دکتر یاسر احمدوند، کارشناس فرهنگی در گفتگو با مبلغ اظهار داشت: در حوزه اندیشه دینی نیز پس از انقلاب، زمینه‌های تازه‌ای برای پژوهش و تولید آثار علمی فراهم شد. مباحثی مانند فلسفه اسلامی، علم کلام، تفسیر قرآن، فقه، اخلاق، اندیشه سیاسی اسلام و نسبت دین با مسائل جدید اجتماعی، در مراکز مختلف علمی و پژوهشی گسترش پیدا کرد.
ناصر مهدوی، پژوهشگر حوزه فلسفه و دین در گفتگو با مبلغ اظهار داشت: در شفقت‌ورزی باید به درون نسل جوان سفر کنیم و با شنیدن ناله‌های ناشنیده آنها و نیازهای سرکوب‌شده‌شان، به آنها فرصت انتخاب، ابراز وجود، داشتن حریم خصوصی و حق انتخاب شیوه زندگی بدهیم.
در روزگاری که بخش بزرگی از ارتباط انسان‌ها با جهان از دریچه تصویر و صفحه نمایش شکل می‌گیرد، آیا هنوز می‌توان پیام‌های عمیق قرآن را تنها با زبان کتاب و سخنرانی به نسل جدید منتقل کرد؟ آیت‌الله جوادی آملی با تأکید بر اینکه الفاظ تنها یکی از ابزارهای انتقال معنا هستند، «فیلم، تصویر و دوربین» را از مصادیق زبان روز و «لسان قوم» می‌داند و معتقد است داستان‌های قرآن و معارف اهل‌بیت(ع) می‌توانند با بهره‌گیری از هنر، راه تازه‌ای برای ورود به ذهن و جان مخاطب امروز پیدا کنند.
نوجوانی دوره‌ای است که فرزند بیش از هر زمان دیگری به دنبال استقلال، هویت و تجربه کردن انتخاب‌های شخصی خود است؛ اما گاهی واکنش والدین به این تغییرات، به جای تقویت رابطه، شکاف میان آنها را عمیق‌تر می‌کند. کنترل مداوم، مقایسه، تهدید، نادیده گرفتن احساسات و حتی نصیحت‌های طولانی، از جمله رفتارهایی هستند که می‌توانند خانه را به میدان کشمکش تبدیل کنند؛ در حالی که تربیت نوجوان بیش از کنترل، به اعتماد، گفت‌وگو و مرزبندی محترمانه نیاز دارد.
قرار است همسر آینده ما «بی‌نقص» باشد یا کسی که بتوانیم با او زندگی را بسازیم؟ در روزگاری که شبکه‌های اجتماعی معیارهایی مانند ظاهر، ثروت، شغل و سبک زندگی را پررنگ کرده‌اند، کارشناسان از ضرورت فاصله گرفتن جوانان از خیال‌پردازی و بازگشت به معیارهای واقعی و عقلانی ازدواج می‌گویند.
سال‌هاست نسل Z را با برچسب‌هایی مثل «تنبل»، «کم‌حوصله» و «وابسته به موبایل» می‌شناسیم؛ اما آیا واقعاً ماجرا همین است؟ زومرها در دنیایی بزرگ شده‌اند که بحران اقتصادی، کرونا، تغییرات بازار کار، شبکه‌های اجتماعی و نگرانی از آینده، بخشی از زندگی روزمره‌شان شده است. شاید آنچه نسل‌های قبل «تنبلی» می‌نامند، در واقع واکنشی متفاوت به جهانی باشد که دیگر وعده موفقیت در برابر تلاش بیشتر را نمی‌دهد.
گسترش شبکه‌های اجتماعی و حضور پررنگ نسل جدید در فضای دیجیتال، تنها شیوه دسترسی به اطلاعات و ارتباط با دیگران را تغییر نداده، بلکه بر الگوی شکل‌گیری و تداوم روابط نیز اثر گذاشته است؛ نسلی که در دنیای انتخاب‌های بی‌پایان رشد کرده، ممکن است در مواجهه با نخستین اختلاف یا دشواری، به جای گفت‌وگو و تلاش برای حفظ رابطه، به دنبال گزینه‌ای تازه باشد؛ مسئله‌ای که اهمیت آموزش مهارت‌های ارتباطی، گفت‌وگو و «ماندن» را بیش از گذشته برجسته می‌کند.
حواس‌پرتی، رفتارهای تکانشی و ناتوانی در تمرکز نوجوانان گاهی به‌سرعت به استفاده زیاد از فضای مجازی یا «بیش‌فعالی» نسبت داده می‌شود؛ اما متخصصان تأکید دارند پیش از هر قضاوتی باید علت این رفتارها به‌درستی بررسی شود. کتاب «اختلال کم‌توجهی/بیش‌فعالی نوجوانان» با ارائه راهکارهای علمی و کاربردی، به والدین و مربیان کمک می‌کند تفاوت میان یک رفتار معمول و یک اختلال واقعی را بهتر بشناسند.
آیا نسل جدید واقعاً بی‌اراده‌تر و تنبل‌تر از نسل‌های قبل شده است؟ یک پژوهشگر معتقد است مسئله چیز دیگری است؛ سبک زندگی امروز بسیاری از فرصت‌های طبیعی برای تمرین صبر، تاب‌آوری و خویشتنداری را از نوجوانان و جوانان گرفته است.
ترس از مسئولیت، تصور محدود شدن آزادی و تغییر ارزش‌های زندگی، ازدواج را برای بخشی از جوانان به انتخابی دشوار تبدیل کرده است؛ اما آیا واقعاً تجرد می‌تواند آرامش بیشتری به همراه داشته باشد؟
حجت الاسلام دکتر زهیر اسلامی قرائتی، استاد حوزه و عضو هیئت علمی دانشگاه در گفتگو با مبلغ اظهار داشت: در بسیاری از ادیان، نوعی شریعت‌گریزی و فاصله گرفتن از مناسک دیده می‌شود. انسان امروز نگاهی نقادانه و پرسشگر نسبت به سنت، گذشته و رویه‌های پیشین دارد و گاهی این سنن و احکام را در دنیای امروز، جامعه مدرن و تحولات آن، قابل فهم یا قابل اجرا نمی‌بیند و به همین دلیل از آنها فاصله می‌گیرد.
نوجوان امروز در جهانی متفاوت از نسل والدینش رشد می‌کند؛ جهانی که فناوری، شبکه‌های اجتماعی و دسترسی گسترده به اطلاعات، سبک زندگی و نگاه او را تغییر داده است. تکرار جمله «زمان ما این‌طور نبود» نه‌تنها راه تربیت نسل جدید نیست، بلکه می‌تواند فاصله میان والدین و نوجوانان را بیشتر کند.
نوجوانی دوره‌ای است که هیجان‌طلبی، تصمیم‌های لحظه‌ای و میل به لذت‌های فوری می‌تواند بیش از همیشه خود را نشان دهد؛ رفتاری که گاهی والدین آن را به تنبلی یا بی‌مسئولیتی تعبیر می‌کنند.
لباس فقط یک انتخاب ظاهری نیست؛ وقتی خانواده و فضای مجازی الگوهای متناقضی به نوجوان می‌دهند، هویت و عزت‌نفس او هم تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
داستان حضرت موسی(ع) و دختران مدین، تنها یک روایت تاریخی نیست؛ قرآن در این ماجرا از حیا و عفت دختران و جوانمردی و امانت‌داری یک جوان سخن می‌گوید؛ ویژگی‌هایی که سرانجام به یک ازدواج مبارک انجامید.
کنترل شدید نوجوان همیشه به معنای مراقبت نیست؛ گاهی نتیجه‌اش پنهان‌کاری و فاصله گرفتن فرزند از خانواده است. یک روانشناس و حقوقدان از راهکاری متفاوت می‌گوید: آموزش «خودمراقبتی» و مهارت «نه گفتن».
فقط پول و شغل نیست؛ تغییر معیارها و توقعات، مشکلات خانوادگی و حتی نوع نگاه به تحصیل، ازدواج جوانان را سخت‌تر کرده است.
حجاب برای بسیاری تنها یک حکم دینی یا الزام اجتماعی تلقی می‌شود، اما آیا می‌توان به آن از زاویه‌ای متفاوت نگاه کرد؟ از منظر این روایت، حجاب می‌تواند انتخابی آگاهانه برای حفظ هویت، کرامت و آزادی واقعی باشد؛ انتخابی که قرآن نیز آن را با مفاهیمی چون امنیت، شناخته‌شدن، عفاف و «لباس تقوا» پیوند داده است.
گاهی والدین با تکیه بر باورهایی که از نسل‌های گذشته به ارث رسیده و همچنین با استفاده از برچسب‌هایی درباره فرزندانشان، ناخواسته در مسیر ازدواج آنها مانع ایجاد می‌کنند. در حالی که بسیاری از این موانع نه از شرایط واقعی جوان، بلکه از چارچوب‌های ذهنی خانواده شکل می‌گیرد.
چت‌بات‌های هوش مصنوعی به‌تدریج به یکی از ساده‌ترین و در دسترس‌ترین راه‌ها برای صحبت کردن درباره مسائل شخصی و روانی تبدیل شده‌اند. این ابزارها شبانه‌روزی در اختیار کاربران قرار دارند، هزینه‌ای بابت گفت‌وگو دریافت نمی‌کنند و می‌توانند درباره موضوعاتی مانند اضطراب، افسردگی، مشکلات خانوادگی، شکست‌های عاطفی و دغدغه‌های روزمره به صحبت‌های افراد پاسخ دهند.
برای بسیاری از ما پیش آمده که پس از رسیدن به یک موفقیت، به جای احساس رضایت، با یک تردید آزاردهنده روبه‌رو شویم: «واقعاً من شایسته این موفقیت بودم؟» یا «نکند دیگران بالاخره بفهمند آن‌قدرها هم که تصور می‌کنند توانمند نیستم؟»
قرآن کریم ازدواج را تنها یک انتخاب فردی نمی‌داند؛ بلکه خانواده و جامعه را نیز در فراهم کردن زمینه آن مسئول می‌شمارد و همزمان به جوانانی که فعلاً امکان ازدواج ندارند، توصیه‌ای روشن برای حفظ عفت و پاکدامنی دارد.
گاهی برای نماز پنج دقیقه وقت داریم، اما آن را در یک دقیقه تمام می‌کنیم؛ انگار نماز هم یکی از کارهای فهرست روزانه است که باید سریع تیک بخورد. غافل از اینکه نماز خوب، نه مسابقه است و نه الزاماً با گریه و حال عجیب معنوی همراه می‌شود؛ از جایی ساده‌تر شروع می‌شود: ادب، آرامش و چند دقیقه وقت گذاشتن برای ایستادن در برابر خدا.
رضا معممی مقدم، کارشناس مسائل دینی در گفتگو با پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ اظهار داشت: اگر کسی اسلام را قبول دارد، خدا و پیامبر(ص) را قبول دارد و وجوب نماز و روزه را نیز انکار نمی‌کند، اما به دلیل ضعف، غفلت، سستی یا گناه آنها را انجام نمی‌دهد، نباید به‌سادگی حکم به خروج او از اسلام کرد.
اگر دیگر از فیلم دیدن، کتاب خواندن، معاشرت با دوستان و حتی کارهایی که زمانی دوستشان داشتید لذت نمی‌برید، ممکن است پای چیزی فراتر از خستگی در میان باشد. تداوم روزانه بی‌انگیزگی و بی‌لذتی برای بیش از دو هفته، نیازمند بررسی جدی‌تر است؛ اما برای بازگشت انگیزه نباید منتظر ماند و می‌توان با قدم‌های کوچک دوباره حرکت را آغاز کرد.
آیت‌الله محفوظی جوانی را «بهار توبه» می‌نامند؛ چرا که بار گناه سبک‌تر و قلب، آمادگی بیشتری برای اصلاح دارد. با گذشت عمر، ریشه‌های گناه در جان مستحکم‌تر و قلب دچار کدورت و ظلمت بیشتری می‌شود.
چرا دو نوجوان در شرایطی مشابه، درباره حجاب انتخاب‌های متفاوتی دارند؟ پاسخ را نمی‌توان تنها در میزان دینداری یا تصمیم فردی جست‌وجو کرد. خانواده، دوستان، همنشینان و الگوهای اجتماعی، به‌ویژه در دوران نوجوانی و جوانی، نقش مهمی در شکل‌گیری نگرش و رفتار افراد دارند. از این منظر، ترویج حجاب بیش از آنکه با فشار و قضاوت نتیجه‌بخش باشد، به الگوسازی، تقویت گروه‌های مرجع مثبت و حفظ کرامت افراد نیاز دارد؛ رویکردی که در بیانات امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب نیز بر آن تأکید شده است.
محسن میرطالبی، روانشناس مذهبی و استاد دانشگاه در گفتگو با پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ اظهار داشت: انسان همیشه در درون و خلوت خودش یک رابطه عمیق با خالقش داشته است و تنها چیزی که در همه حال می‌تواند باعث آرامش دل انسان شود، ارتباط با ذات لایتناهی خداوند است. بنابراین من به هیچ‌وجه معتقد نیستم که میان جوان امروز و خداوند قهر و گسست واقعی ایجاد شده باشد.
در نگاه غایت‌گرایانه به اخلاق پژوهش، ارزش یا بی‌اعتباری یک تحقیق را می‌توان بر پایهٔ غایت‌ها و پیامدهای آن سنجید؛ جایی که سود عمومی، نجات جان و خیر جامعه در برابر فریب، تحریف و آسیب به اعتماد علمی قرار می‌گیرد.
طراح بازی «جان سیاوش» گفت: هدف اصلی تولید «جان سیاوش»، آشنا کردن نسل امروز با شاهنامه و فرهنگ ایرانی بود که خوشبختانه بعد از تولید بازی، مخاطبان بیشتری جذب شاهنامه‌خوانی شدند.