بر درگاه خانههای کهن ایران، دو کوبه با دو آوای بم و زیر سالها پاسدار آرامش اهل خانه بودند؛ تدبیری در معماری که یادآوری میکرد ورود به خلوت انسانها، پیش از کلید، نیازمند اذن و ادب است.