این مقاله به واکاوی ریشههای کلامی حقوق زنان در اسلام پرداخته، با نقد رویکرد اشعری، ظرفیتهای کلام عدلیه (امامیه) را برای بازخوانی نسبت میان عقل، عدالت و کرامت انسانی بررسی میکند.