در دورانی که هزاران دنبال‌کننده مجازی توهم ارتباط را پدید آورده‌اند، ناتوانی در ساختن و نگهداشت پیوندهای عمیق دوستی به بزرگ‌ترین فقر روانی و بحران عجز انسان معاصر بدل شده است.
امیر مؤمنان در حکمتِ شریف نهج‌البلاغه، صلح و سازش را همچون خیمه‌ای می‌دانند که لغزش‌های دیگران را در پناه خود می‌گیرد تا از گسترش نزاع پیشگیری کند. این آموزه چگونه «پوشاندن عیوب»، «پرهیز از خودپسندی» و «مدارای درونی»، مثلثِ تعادل‌بخش برای سلامتِ روح و روان در زیستِ اجتماعی است. شرح این حکمت را در این شماره «امیر دانایی» بخوانید.
در شرح حکمت ۱۲۳ نهج البلاغه، امیرالمؤمنین (ع) ضمن تأکید بر دوری از بدعت و پایبندی به سنت، به مؤمنان می‌آموزد که چگونه با مدیریت «مال مازاد» و «سخن اضافی» به سعادت دنیا و آخرت دست یابند.
خانواده زیربنای سلامت فرد و جامعه است و تعامل درست میان اعضای آن، کلید زندگی آرام و پایدار است. نهج‌البلاغه، قرن‌ها پیش، اصولی کاربردی برای روابط همسران، تربیت فرزندان و مدیریت هیجانات خانوادگی ارائه کرده که امروز با یافته‌های روان‌شناسی خانواده و تربیت همسو هستند. از کنترل خشم و مهربانی در گفتار تا پرورش نقاط قوت فرزندان و تقسیم عادلانه وظایف، آموزه‌های امام علی علیه‌السلام چارچوبی جامع برای ایجاد روابط خانوادگی سالم فراهم می‌آورد.